شهید علی اکبر امیرحمیدی جهرمی
فرزند محمدحسن
اطلاعاتی از شهید دارید ؟
اینجا را کلیک کرده و برای ما ارسال کنید
نذر صلوات به نیت این شهید
صلوات فرستاده شده
۰
برای مشاهده این صفحه QR کد را اسکن کنید
کد ملی
۲۴۷۰۶۶۰۲۰۳
تاریخ تولد
۱۳۳۲/۰۳/۰۵
تاریخ شهادت
۱۳۵۷/۱۱/۲۳
محل تولد
جهرم
محل شهادت
مرکز شهر جهرم
محل دفن
گلزار شهدای فردوس جهرم
وضعیت تأهل
مجرد
تعداد فرزندان
۰
تحصیلات
ابتدایی
رتبه
0
زندگینامهای برای این شهید ثبت نشده است.
بسم الله الرحمن الرحيم
ما پيام آوران خون شهيداني هستيم که در 22 بهمن پيروزي را با خون ارزاني داشتند .آنگاه که سپيده دم پيروزي مي رود تا باورهاي ملتي در بند را به طلوعي صادق بدل کند و آنگاه که سلحشوران اسلام مي روند تا حماسه هاي جاودان کربلا و ياد خون پاک آن مجاهدان راه دين را بر بستر زمان به رنگ سرخ شهادت رقم زنند ما رهروان راه حماسه آفرين حسين عليه السلام خط زوال ؟؟؟ سرخ خون را دوباره زنده مي کنيم باشد که در يگانگي دستها و سير قلبها به سوي الله از پويندگان صديق اين راه باشيم و بدانيم که خط سرخ شهادت را عاقبتي جز سعادت نيست و انقلابي که با خون جوانان مومن آبياري شد هرگز او را خزاني نخواهد بود و بهاري شکوفا او را انتظار خواهد کشيد و در سالگرد چنين بهاري است که بايد انسان از عاشق دلباخته اي کنيم که در 22 بهمن خون را نگار درخت جمهوري اسلامي نمود. شهيد علي اکبر امير حميدي در سال 1334 در خانواده اي مذهبي به دنيا آمد و تحصيلات ابتداي و متوسطه خويش را در شهرستان جدم به پايان رسانيد و سپس به مدت دو سال در يکي از روستاهاي اراک به عنوان سپاهس دانش مشغول به امر تدريس گرديد ، در اين مدت و به خصوص در زمان گذرانيدن تحصيلات متوسطه با شرکت در جلسات مذهبي و مطالعه کتابهاي ديني به اصول راستين اسلام آشنا شد . در دوران سپاهي گري بر اثر روابط زياد با ؟؟؟ از دانشجويان دانشگاه تهران و رد و بدل کردن اعلاميه و نشريات و مطالعه کتابهاي مختلف به افکار اصيل انقلابي آشنا شد و از همان موقع چه زماني که در اراک و چه هنگامي که در جهرم بود دست به تبليغات در بين دوستان و آشنايان زد و پس از پايان دوران سپاهي راهي تهران شد او که از درد و رنج مستضعفين و موقعيت آنان آگاهي داشت براي اينکه از نزديک بيشتر با آنها باشد در يکي از محلات فقير نشين تهران سکنا گزيد وي در تهران در يکي از شرکتهاي خصوصي مشغول به کار شد در طول اين مدت وي از مطالعه و پخش اعلاميه و نشريه و نوار دست بر نداشت تا آنجا که قسمت عمده حقوق دريافتي خويش را صرف تبليغ و نشر افکار اسلامي مي نمود ، چنانچه چندين بار از جانب سرمايه داران مسلط کارخانه نيز مورد تهديد قرار گرفت و سرانجام شهيد زنده و ابدي ما که اميدي بس بزرگ در دل داشت نهال اميدش به ثمر نشست ، آري در آن زمان که مردم خود واقعا وارد عمل شده بودند و در پي سرنگوني رژيم دست نشانده آمريکاي جنايتکار بودند علي اکبر نيز هنگام با امت بيدار و آگاه و با تمامي مشتهاي مختلف مردم اعم از کارگر و دانشجو و محصل و اداري و .... که با اعتصابات سراسري خويش پايه هاي حکومت کفر را لرزان مي نمودند در تظاهرات و راهپيمائي هاي خونين تهران شرکت مي کند و حتي ايشان گاهي تا پاسي از شب گذشت مشغول نوشتن شعارهاي انقلابي و دست نويس بودند به گفته دوستانش که در محيط تهران با هم بودند گاهي ساعتها در صفهاي طويل در بيمارستانها جهت خون دادن به مجروحين حوادث خونين منتظر مي ماند ، در روز 17 شهريور يوم اله عظيم انقلابمان به گفته خودش هزاران جوان پيشاپيش جان دادند و خود شاهد شهادت آنان بوده است و شهيد علي اکبر امير حميدي يکي از کساني بوده که ماموريت حمل شهدا و مجروحين در روز 17 شهريور به خانه هاي اطراف براي دور ماندن از دست جلادان رژيم پهلوي راداشته است . شهيد علي اکبر در جواب مادرش که گفته بود جلادان شاه رحم نمي کنند نکند خداي ناکرده جان خود را در معرض خطر قرار دهي چنين گفته بود : مگر خون من از خون چه کس رنگين تر است که دراين راه نريزد .وي عاشق شهادت بود ؟؟؟ خود باره تکرار کرد ؟؟؟ در خانه ظالمين و کاخ ستمگران از خون گرم مومنين خراب مي شود . برادر شهيدمان در تاريخ 17/11/57 يعني 5 روز بعد از ورود امام به تهران جهت ديدار با خانواده و اقوام و خويشان وارد جهرم شد و در اين هنگام که روزهاي اوج انقلاب بود با کدامين اميد به شهر خويش که عمري را در آن گذرانده است وارد مي شود خدا مي داند، شايد به اميد شهادت ، به اميد ديدار با پروردگار خويش ، به اميد آنکه در محل تولد خويش شاهد شهد شيرين شهادت باشد . ايشان در يکي از نوشته هاي دست نوشته خود که در بالاي صفحه روزنامه يادداشت کرده نوشته است که اگر من شهيد نگردم مرگ بر من . برادر شهيدمان علي اکبر امير حميدي چند شب قبل از پيروزي انقلاب يعني در شب 21 و 22 بهمن ماه با دوستان خويش مشغول تهيه وسائب دفاعي براي سرکوب آخرين تفاله هاي رژيم بود. از دوستان نزديک وي شهيد حسين رنجبر و شهيد محمد جواد صفاتي و شهيد مجتبي صفر زاده و شهيد جمال منصوري بودند که اينان نيز يکي بعد از ديگري به لقاي يار پيوستند و در جنت رضوان ماواي گرفتند که همگي ساکنان طريق الي اله بودند و .... سرانجا در آنروز که هنگامه نبردي خونين و معرکه اي عظيم بين ايمان و کفر بود برادرمان به شوق شهادت مي رود تا دين خود را نسبت به اسلام و انقلاب ادا کند ، مي رود تا عروس شهادت را عاشقانه در آغوش بگيرد و با خون سرخ خويش حجله گاهي و بستري نوين بسازد و اين گونه بود که جلادي بي رحم بر ماشه فشار آورد و سينه ستبر فرزند انقلاب را نشانه و .... لحظه هاي بعد علي اکبر با بدني آغشته به خون و صد پاره به ديار معبود راه يافت و شاهد پيروزي را در سينه فشرد و ثابت نمود که هان اي امت اسلام زمان انقلاب به پايان نرسيده است بلکه اسلام هم خيان احتياج به خون دارد ، راهش مستدام و يادش گرامي باد . اينک اي شهيد : قلب تاريخي و در خاک سينه منزل توست .تا برويد ز دل خاک سه لاله سرخ در قسمتي از يکي از يادداشت هايش که چند ماه قبل از شهادت در مورخه 18/3/؟ تهران نوشته است چنين آمده است: شک رو سپاس فراوان از خدا که مرا در محيطي قراردادي تا بتوان بيشتر مسائل گوناگون را درک کرده و تا شايد از اين راه بتوانم بيشتر راه کاميابي و ترقي در زندگي را پيدا کنيم و اميد به خدا دارم و پشتکار خودم را از خداوند بزرگ که هميشه مرا همراهي و کمک کرده مسئلت مي نمايم که بتوان دين خويش را نسبت به مردم و خداوند و دين وآئين اسلام ادا فرمايم .براي رفع تمام ناراحتي ها و دوري از گناهان کبيره و صغيره و خلاصه دوري از آنچه مردم و بالاتر اينکه خدا راضي نيست و آمادگي براي جدايي از دوستان تصميم گرفته ام که اين کارها را ترک کرده و براي زندگي راحت تر و بهتر بکوشم ، اميد به خدا دارم که کامياب شوم . والسلام .اي شهيدي که خفته اي در خاک، در شهادت حيات جاويد است ، نيستي در کنار ما اما و .... ، نام تو شعله هاي اميد است .
ما پيام آوران خون شهيداني هستيم که در 22 بهمن پيروزي را با خون ارزاني داشتند .آنگاه که سپيده دم پيروزي مي رود تا باورهاي ملتي در بند را به طلوعي صادق بدل کند و آنگاه که سلحشوران اسلام مي روند تا حماسه هاي جاودان کربلا و ياد خون پاک آن مجاهدان راه دين را بر بستر زمان به رنگ سرخ شهادت رقم زنند ما رهروان راه حماسه آفرين حسين عليه السلام خط زوال ؟؟؟ سرخ خون را دوباره زنده مي کنيم باشد که در يگانگي دستها و سير قلبها به سوي الله از پويندگان صديق اين راه باشيم و بدانيم که خط سرخ شهادت را عاقبتي جز سعادت نيست و انقلابي که با خون جوانان مومن آبياري شد هرگز او را خزاني نخواهد بود و بهاري شکوفا او را انتظار خواهد کشيد و در سالگرد چنين بهاري است که بايد انسان از عاشق دلباخته اي کنيم که در 22 بهمن خون را نگار درخت جمهوري اسلامي نمود. شهيد علي اکبر امير حميدي در سال 1334 در خانواده اي مذهبي به دنيا آمد و تحصيلات ابتداي و متوسطه خويش را در شهرستان جدم به پايان رسانيد و سپس به مدت دو سال در يکي از روستاهاي اراک به عنوان سپاهس دانش مشغول به امر تدريس گرديد ، در اين مدت و به خصوص در زمان گذرانيدن تحصيلات متوسطه با شرکت در جلسات مذهبي و مطالعه کتابهاي ديني به اصول راستين اسلام آشنا شد . در دوران سپاهي گري بر اثر روابط زياد با ؟؟؟ از دانشجويان دانشگاه تهران و رد و بدل کردن اعلاميه و نشريات و مطالعه کتابهاي مختلف به افکار اصيل انقلابي آشنا شد و از همان موقع چه زماني که در اراک و چه هنگامي که در جهرم بود دست به تبليغات در بين دوستان و آشنايان زد و پس از پايان دوران سپاهي راهي تهران شد او که از درد و رنج مستضعفين و موقعيت آنان آگاهي داشت براي اينکه از نزديک بيشتر با آنها باشد در يکي از محلات فقير نشين تهران سکنا گزيد وي در تهران در يکي از شرکتهاي خصوصي مشغول به کار شد در طول اين مدت وي از مطالعه و پخش اعلاميه و نشريه و نوار دست بر نداشت تا آنجا که قسمت عمده حقوق دريافتي خويش را صرف تبليغ و نشر افکار اسلامي مي نمود ، چنانچه چندين بار از جانب سرمايه داران مسلط کارخانه نيز مورد تهديد قرار گرفت و سرانجام شهيد زنده و ابدي ما که اميدي بس بزرگ در دل داشت نهال اميدش به ثمر نشست ، آري در آن زمان که مردم خود واقعا وارد عمل شده بودند و در پي سرنگوني رژيم دست نشانده آمريکاي جنايتکار بودند علي اکبر نيز هنگام با امت بيدار و آگاه و با تمامي مشتهاي مختلف مردم اعم از کارگر و دانشجو و محصل و اداري و .... که با اعتصابات سراسري خويش پايه هاي حکومت کفر را لرزان مي نمودند در تظاهرات و راهپيمائي هاي خونين تهران شرکت مي کند و حتي ايشان گاهي تا پاسي از شب گذشت مشغول نوشتن شعارهاي انقلابي و دست نويس بودند به گفته دوستانش که در محيط تهران با هم بودند گاهي ساعتها در صفهاي طويل در بيمارستانها جهت خون دادن به مجروحين حوادث خونين منتظر مي ماند ، در روز 17 شهريور يوم اله عظيم انقلابمان به گفته خودش هزاران جوان پيشاپيش جان دادند و خود شاهد شهادت آنان بوده است و شهيد علي اکبر امير حميدي يکي از کساني بوده که ماموريت حمل شهدا و مجروحين در روز 17 شهريور به خانه هاي اطراف براي دور ماندن از دست جلادان رژيم پهلوي راداشته است . شهيد علي اکبر در جواب مادرش که گفته بود جلادان شاه رحم نمي کنند نکند خداي ناکرده جان خود را در معرض خطر قرار دهي چنين گفته بود : مگر خون من از خون چه کس رنگين تر است که دراين راه نريزد .وي عاشق شهادت بود ؟؟؟ خود باره تکرار کرد ؟؟؟ در خانه ظالمين و کاخ ستمگران از خون گرم مومنين خراب مي شود . برادر شهيدمان در تاريخ 17/11/57 يعني 5 روز بعد از ورود امام به تهران جهت ديدار با خانواده و اقوام و خويشان وارد جهرم شد و در اين هنگام که روزهاي اوج انقلاب بود با کدامين اميد به شهر خويش که عمري را در آن گذرانده است وارد مي شود خدا مي داند، شايد به اميد شهادت ، به اميد ديدار با پروردگار خويش ، به اميد آنکه در محل تولد خويش شاهد شهد شيرين شهادت باشد . ايشان در يکي از نوشته هاي دست نوشته خود که در بالاي صفحه روزنامه يادداشت کرده نوشته است که اگر من شهيد نگردم مرگ بر من . برادر شهيدمان علي اکبر امير حميدي چند شب قبل از پيروزي انقلاب يعني در شب 21 و 22 بهمن ماه با دوستان خويش مشغول تهيه وسائب دفاعي براي سرکوب آخرين تفاله هاي رژيم بود. از دوستان نزديک وي شهيد حسين رنجبر و شهيد محمد جواد صفاتي و شهيد مجتبي صفر زاده و شهيد جمال منصوري بودند که اينان نيز يکي بعد از ديگري به لقاي يار پيوستند و در جنت رضوان ماواي گرفتند که همگي ساکنان طريق الي اله بودند و .... سرانجا در آنروز که هنگامه نبردي خونين و معرکه اي عظيم بين ايمان و کفر بود برادرمان به شوق شهادت مي رود تا دين خود را نسبت به اسلام و انقلاب ادا کند ، مي رود تا عروس شهادت را عاشقانه در آغوش بگيرد و با خون سرخ خويش حجله گاهي و بستري نوين بسازد و اين گونه بود که جلادي بي رحم بر ماشه فشار آورد و سينه ستبر فرزند انقلاب را نشانه و .... لحظه هاي بعد علي اکبر با بدني آغشته به خون و صد پاره به ديار معبود راه يافت و شاهد پيروزي را در سينه فشرد و ثابت نمود که هان اي امت اسلام زمان انقلاب به پايان نرسيده است بلکه اسلام هم خيان احتياج به خون دارد ، راهش مستدام و يادش گرامي باد . اينک اي شهيد : قلب تاريخي و در خاک سينه منزل توست .تا برويد ز دل خاک سه لاله سرخ در قسمتي از يکي از يادداشت هايش که چند ماه قبل از شهادت در مورخه 18/3/؟ تهران نوشته است چنين آمده است: شک رو سپاس فراوان از خدا که مرا در محيطي قراردادي تا بتوان بيشتر مسائل گوناگون را درک کرده و تا شايد از اين راه بتوانم بيشتر راه کاميابي و ترقي در زندگي را پيدا کنيم و اميد به خدا دارم و پشتکار خودم را از خداوند بزرگ که هميشه مرا همراهي و کمک کرده مسئلت مي نمايم که بتوان دين خويش را نسبت به مردم و خداوند و دين وآئين اسلام ادا فرمايم .براي رفع تمام ناراحتي ها و دوري از گناهان کبيره و صغيره و خلاصه دوري از آنچه مردم و بالاتر اينکه خدا راضي نيست و آمادگي براي جدايي از دوستان تصميم گرفته ام که اين کارها را ترک کرده و براي زندگي راحت تر و بهتر بکوشم ، اميد به خدا دارم که کامياب شوم . والسلام .اي شهيدي که خفته اي در خاک، در شهادت حيات جاويد است ، نيستي در کنار ما اما و .... ، نام تو شعله هاي اميد است .
ویدیویی برای این شهید ثبت نشده است.
خاطرهای برای این شهید ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که خاطرهای از این شهید را ثبت میکنید.
خاطره یا محتوایی از این شهید دارید؟
اگر تصویر، ویدیو، سند یا خاطرهای از شهید علی اکبر امیرحمیدی جهرمی در اختیار دارید، با ارسال آن به ماندگاری نام و یاد این شهید گرانقدر کمک کنید. محتوای شما پس از بررسی و تأیید کارشناسان در این صفحه نمایش داده خواهد شد.