شهید هدایت الله ابوئیان جهرمی
فرزند ابوطالب
اطلاعاتی از شهید دارید ؟
اینجا را کلیک کرده و برای ما ارسال کنید
نذر صلوات به نیت این شهید
صلوات فرستاده شده
۰
برای مشاهده این صفحه QR کد را اسکن کنید
کد ملی
۲۴۷۱۲۱۰۸۲۱
تاریخ تولد
۱۳۴۳/۰۸/۱۲
تاریخ شهادت
۱۳۶۱/۰۴/۲۳
محل تولد
جهرم
محل شهادت
شلمچه- خرمشهر
محل دفن
گلزار شهدای رضوان جهرم
وضعیت تأهل
مجرد
تعداد فرزندان
۰
تحصیلات
راهنمایی
رتبه
رزمنده
هدایت ادیبیان در سال [نامشخص] در خانواده کوچکی متولد شد. پدر و مادر او به اسلام و روحانیت علاقه فراوانی داشتند که همین امر در تربیت شهید عامل موثری بود. او از دوران کودکی دارای روحیهای بسیار قوی بود و همین روحیه باعث شده بود که روز به روز فعالیت و تلاش او افزون و افزونتر گردد. شهید هدایت میگفت: «من هر چه از خدا بخواهم، خداوند به من عطا میکند.» هیچگاه زیر بار حرف زور نمیرفت و همیشه با زورگویان و حرفهای یاوه مخالف بود.
تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسۀ نظام شکوه گذراند و پس از آن، دورۀ مدرسۀ راهنمایی تحصیلی دکتر شیرازی (که هماکنون به نام یکی از شهدای انقلاب اسلامی یعنی «منصور» نامگذاری شده است) را سپری کرد. کلاس سوم راهنمایی بود که با اوجگیری انقلاب اسلامی ایران به رهبری ابرمرد جهان اسلام و رهبر کبیر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، حضرت آیتالله العظمی امام خمینی مواجه گردید. شهید هدایت ادیبیان یکی از کسانی بود که حتی عامل اصلی اعتصاب در مدرسه راهنمایی منصور بود و حتی رئیس این مدرسه که نزد مزدوران شاه دوست بود، از دست و زبان هدایت در امان نبود و چندین بار تصمیم به اخراج او نمود ولی با اعتراض دیگر برادران روبرو شد.
شهید هدایت ادیبیان در دوران انقلاب در تمام راهپیماییها شرکت میکرد و گاهی با همکاری چند تن از دوستانش به سربازان رژیم پهلوی حمله میکردند و آنها را با سنگ مجروح میساختند. وی از جمله کسانی بود که مخفیانه اعلامیهها و رسالۀ امام عزیز را در بین افراد آشنا و علاقهمند توزیع میکرد که از طرف نوکران رژیم مورد شناسایی قرار گرفت.
شهید هدایت دوران آموزش متوسطه خود را تا سال جاری (۶۱-۶۰) در کلاس سوم دبیرستان ارشاد شهید مرتضی مطهری (رشته ادبیات) گذراند. در این دبیرستان با طرفداران گروههای چپ، راست و بنیصدریها مبارزه میکرد و عکس شهید مظلوم بهشتی، استاد خامنهای، حجتالاسلام هاشمی رفسنجانی و شهید رجایی را در مدرسه نصب میکرد؛ و چون طرفداران بنیصدر روزنامه «انقلاب اسلامی» را به دیوار مدرسه میزدند، شهید هدایت هم روزنامه «جمهوری اسلامی» را به دیوار نصب میکرد.
او یکی از شاگردان ممتاز دبیرستان ارشاد مطهری بود، بهطوری که در سال تحصیلی ۵۹-۶۰ در مسجد صاحبالزمان از دست مبارک نماینده امام و امام جمعه بهبهان، رساله امام را به عنوان جایزه دریافت کرد. وی میگفت: «من باید هر سال شاگرد اول بشوم تا از دست حجتالاسلام آیتاللهی جایزه بگیرم و دست وی را بفشارم»؛ زیرا زیاد دوست میداشت که دست آقا را بگیرد.
شهید هدایت تابستانها به کار بنایی میرفت و مخارج دورۀ تحصیلی خود را تهیه میکرد و همیشه میگفت باید خودم مخارج خود را تهیه نمایم، بهطوریکه در اواخر هم مبلغی موجود داشت. وی به مال دنیا علاقهای نداشت و میگفت: «من از این دنیا هیچ چیز نمیخواهم.»
در اسفند سال ۶۰، او و برادر کوچکترش تصمیم گرفتند که به جبهه بروند و اعزام شدند. تا اینکه امتحانات پایان سال فرا رسید؛ وی میگفت پس از امتحانات به جبهه خواهم رفت. در حالی که هنوز دو درس دیگر باقی داشت، ترتیب اعزام خود را فراهم نمود و همینکه از امتحانات فارغ شد، برای مبارزه حق علیه باطل بهسوی جبهه نور علیه ظلمت شتافت. شهید بارها اعلام میکرد که «من شهید میشوم» و میگفت: «امروزه در بستر مردن ننگ است و شرف و عزت انسان در دنیا و آخرت در این است که برای اسلام شهید شود.» حتی قبل از اعزام به «اکبر عسکری» گفته بود که «وقتی شهید شدم برای من حجله نگیرید و عکسم را جلو جنازه نصب ننمائید»، اما آنها در آن زمان این مسئله را شوخی پنداشتند.
حضور این شهید در عملیات رمضان طوری بود که نه دوستان نزدیک و نه قوم و خویشان و حتی پدر و مادرش هم او را [آنگونه که بود] نشناختند. او نهتنها از نظر ایمان، بلکه در ظاهر هم در کوچه و خیابان طوری عبور میکرد که مردم نمیدانستند طالب ادیبیان چنین فرزندی دارد.
یک شب قبل از حمله، شهید محمد بنیمصلینژاد، بهرام بهروزی و خرسند را در خواب میبیند که آنها به او نشان میدهند و میگویند: «بیا برویم». هدایت جواب میدهد: «شما بروید که من هم میآیم.»
تا اینکه شب حمله فرامیرسد. قبل از عملیات وضو میسازد و نماز میخواند، سپس عازم خط مقدم جبهه شده و به عنوان خطشکن به پیش میتازد. بنا به گفتۀ دوستانش، دو بار راه را برای دیگر برادران باز میکند و سالم برمیگردد. در مرتبۀ سوم، فرمانده به او میگوید: «خسته شدی، حتماً فعلاً استراحت کنید»، ولی حاج هدایت با شجاعت میگوید: «خستگی از من بهدور است.»
اَلْعُرْفُ ذَخیرَةُ الْأَبَدِ (امام رضا ع)
نیکوکاری، پساندازی جاودانه است.
تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسۀ نظام شکوه گذراند و پس از آن، دورۀ مدرسۀ راهنمایی تحصیلی دکتر شیرازی (که هماکنون به نام یکی از شهدای انقلاب اسلامی یعنی «منصور» نامگذاری شده است) را سپری کرد. کلاس سوم راهنمایی بود که با اوجگیری انقلاب اسلامی ایران به رهبری ابرمرد جهان اسلام و رهبر کبیر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، حضرت آیتالله العظمی امام خمینی مواجه گردید. شهید هدایت ادیبیان یکی از کسانی بود که حتی عامل اصلی اعتصاب در مدرسه راهنمایی منصور بود و حتی رئیس این مدرسه که نزد مزدوران شاه دوست بود، از دست و زبان هدایت در امان نبود و چندین بار تصمیم به اخراج او نمود ولی با اعتراض دیگر برادران روبرو شد.
شهید هدایت ادیبیان در دوران انقلاب در تمام راهپیماییها شرکت میکرد و گاهی با همکاری چند تن از دوستانش به سربازان رژیم پهلوی حمله میکردند و آنها را با سنگ مجروح میساختند. وی از جمله کسانی بود که مخفیانه اعلامیهها و رسالۀ امام عزیز را در بین افراد آشنا و علاقهمند توزیع میکرد که از طرف نوکران رژیم مورد شناسایی قرار گرفت.
شهید هدایت دوران آموزش متوسطه خود را تا سال جاری (۶۱-۶۰) در کلاس سوم دبیرستان ارشاد شهید مرتضی مطهری (رشته ادبیات) گذراند. در این دبیرستان با طرفداران گروههای چپ، راست و بنیصدریها مبارزه میکرد و عکس شهید مظلوم بهشتی، استاد خامنهای، حجتالاسلام هاشمی رفسنجانی و شهید رجایی را در مدرسه نصب میکرد؛ و چون طرفداران بنیصدر روزنامه «انقلاب اسلامی» را به دیوار مدرسه میزدند، شهید هدایت هم روزنامه «جمهوری اسلامی» را به دیوار نصب میکرد.
او یکی از شاگردان ممتاز دبیرستان ارشاد مطهری بود، بهطوری که در سال تحصیلی ۵۹-۶۰ در مسجد صاحبالزمان از دست مبارک نماینده امام و امام جمعه بهبهان، رساله امام را به عنوان جایزه دریافت کرد. وی میگفت: «من باید هر سال شاگرد اول بشوم تا از دست حجتالاسلام آیتاللهی جایزه بگیرم و دست وی را بفشارم»؛ زیرا زیاد دوست میداشت که دست آقا را بگیرد.
شهید هدایت تابستانها به کار بنایی میرفت و مخارج دورۀ تحصیلی خود را تهیه میکرد و همیشه میگفت باید خودم مخارج خود را تهیه نمایم، بهطوریکه در اواخر هم مبلغی موجود داشت. وی به مال دنیا علاقهای نداشت و میگفت: «من از این دنیا هیچ چیز نمیخواهم.»
در اسفند سال ۶۰، او و برادر کوچکترش تصمیم گرفتند که به جبهه بروند و اعزام شدند. تا اینکه امتحانات پایان سال فرا رسید؛ وی میگفت پس از امتحانات به جبهه خواهم رفت. در حالی که هنوز دو درس دیگر باقی داشت، ترتیب اعزام خود را فراهم نمود و همینکه از امتحانات فارغ شد، برای مبارزه حق علیه باطل بهسوی جبهه نور علیه ظلمت شتافت. شهید بارها اعلام میکرد که «من شهید میشوم» و میگفت: «امروزه در بستر مردن ننگ است و شرف و عزت انسان در دنیا و آخرت در این است که برای اسلام شهید شود.» حتی قبل از اعزام به «اکبر عسکری» گفته بود که «وقتی شهید شدم برای من حجله نگیرید و عکسم را جلو جنازه نصب ننمائید»، اما آنها در آن زمان این مسئله را شوخی پنداشتند.
حضور این شهید در عملیات رمضان طوری بود که نه دوستان نزدیک و نه قوم و خویشان و حتی پدر و مادرش هم او را [آنگونه که بود] نشناختند. او نهتنها از نظر ایمان، بلکه در ظاهر هم در کوچه و خیابان طوری عبور میکرد که مردم نمیدانستند طالب ادیبیان چنین فرزندی دارد.
یک شب قبل از حمله، شهید محمد بنیمصلینژاد، بهرام بهروزی و خرسند را در خواب میبیند که آنها به او نشان میدهند و میگویند: «بیا برویم». هدایت جواب میدهد: «شما بروید که من هم میآیم.»
تا اینکه شب حمله فرامیرسد. قبل از عملیات وضو میسازد و نماز میخواند، سپس عازم خط مقدم جبهه شده و به عنوان خطشکن به پیش میتازد. بنا به گفتۀ دوستانش، دو بار راه را برای دیگر برادران باز میکند و سالم برمیگردد. در مرتبۀ سوم، فرمانده به او میگوید: «خسته شدی، حتماً فعلاً استراحت کنید»، ولی حاج هدایت با شجاعت میگوید: «خستگی از من بهدور است.»
اَلْعُرْفُ ذَخیرَةُ الْأَبَدِ (امام رضا ع)
نیکوکاری، پساندازی جاودانه است.
وصیتنامهای برای این شهید ثبت نشده است.
ویدیویی برای این شهید ثبت نشده است.
خاطرهای برای این شهید ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که خاطرهای از این شهید را ثبت میکنید.
خاطره یا محتوایی از این شهید دارید؟
اگر تصویر، ویدیو، سند یا خاطرهای از شهید هدایت الله ابوئیان جهرمی در اختیار دارید، با ارسال آن به ماندگاری نام و یاد این شهید گرانقدر کمک کنید. محتوای شما پس از بررسی و تأیید کارشناسان در این صفحه نمایش داده خواهد شد.