یدالله احمدی جرمشتی

شهید یدالله احمدی جرمشتی

فرزند هدایت

اطلاعاتی از شهید دارید ؟

نذر صلوات به نیت این شهید
صلوات فرستاده شده
۰
QR Code

برای مشاهده این صفحه QR کد را اسکن کنید

کد ملی
۲۴۷۰۴۲۵۰۸۵
تاریخ تولد
۱۳۴۵/۰۶/۰۱
تاریخ شهادت
۱۳۶۵/۱۰/۰۴
محل تولد
جهرم
محل شهادت
ام الرصاص- خرمشهر
محل دفن
گلزار شهدای جرمشت (سیمکان) جهرم
وضعیت تأهل
مجرد
تعداد فرزندان
۰
تحصیلات
دیپلم
رتبه
رزمنده

زندگی‌نامه‌ای برای این شهید ثبت نشده است.

وصیت‌نامه‌ای برای این شهید ثبت نشده است.

ویدیویی برای این شهید ثبت نشده است.

.........
عموم

یکی از کرامات شهید

یکی از اهالی روستا که برای زندگی به شیراز نقل مکان کرده است به خاطر مشکل مالی وامی از بانک می گیرد روزی که برای دریافت پول به بانک مراجعه می کند پول را تحویل می گیرد به خانه که می رسد متوجه می شود که کیف پولش نیست سراسیمه به بانک برمی گردد از کارمند بانک سوال می کند که کیف پول را اینجا جا گذاشتم .
اما همه افراد بانک ابراز بی اطلاعی می کنند ناامید به خانه اش بازمی گردد. مادرشان که برای دیدن آنها به منزلشان رفته بود وقتی ناراحتی فرزندش را می بیند ناراحت می شود یاد شهید یداله می افتد فردای آن روز به جرمشت بازمی گردد و به زیارت قبرشهید می رود روسری خود را به آرامگاه شهید یداله گره می زند و نذر می کند .
شب دوم ، فرزندش در خواب ، یداله را می بیند و به او می گوید ناراحت نباش فردا به بانک برو و امانتی خود را بگیر.
فردا به بانک مراجعه می کند کارمند بانک را منتظر می بیند کارمندان می گویند: ما امروز که سرکار آمدیم این بسته پول را اینجا دیدیم . فهمیدیم که وامی که شما گرفته بودی و گم کردی هست.
جهانگیر عابدی
دوست دوران کودکی و نوجوانی شهید

خاطره‌ای از شهید

من و یداله از بچگی با هم رفیق بودیم بچه زرنگ و باهوشی بود اهل نماز و عبادت بود تا 15 سالگی با هم بودیم در کارها به همدیگر کمک می کردیم اکثر روزها با هم به کوه رفتیم و هیزم جمع می کردیم آن وقت ها کپسول گاز نبود و مجبور بودیم هیزم جمع کنیم برای تمام ایام سال برای غذا درست کردن و نان پختن .
یداله به چوپانی هم علاقه ی زیادی داشت وقت های بیکاری هم با بچه ها فوتبال بازی می کردیم تا اینکه خدمت سربازی من و یداله و چند تا از بچه های روستا در تاریخ 18/10/1364 شروع شد و اعزام به خدمت شدیم . دفترچه خود را گرفتیم و از طرف سپاه اعزام شدیم ما دو به پادگان صفرکرمان به مدت سه ماه برای آموزش فرستادند. بعد از آموزشی 10 روز مرخصی آمدیم جرمشت. مرخصی که تمام شد با هم به شیرازمقرصاحب الزمان(عج) رفتیم بعد از دو روز که درمقربودیم ما را در تقسیم کردند هر کسی یک جایی افتاد آن موقع نفهمیدم یداله کجا افتاد. من را اعزام کردند قرارگاه نوح شهر فاو عراق که به تازگی به دست رزمندگان آزاد شده بود دیگر از آن روز به بعد یداله را ندیدم و خبری هم از ایشان نداشتم بعد از مدتی برای مرخصی شهر رفته بودم اهواز. آن جا بود که یداله را دیدم خیلی خوشحال شدم همدیگر را بوسیدیم آدرس را به همدیگر دادیم هر از گاهی برای دیدنم به فاو می آمد گاهی هم شبها پیش من می ماند. آخرین باری که به دیدنم آمد وقتی می خواست برود مرا بغل کرد و شروع به گریه کردن کرد من هم خیلی گریه کردم .
گفت: این سر ی آخری است که همدیگر را می بینیم .
حلالیت طلبید و رفت . چند روز بعد کربلای 4 شروع شد می دانستم که یداله هم درعملیات حضور دارد بعد از مدتی خبر شهادتش را به ما دادند
روحش شاد یادش گرامی باد.
همرزم شهید
عموم

خاطره‌ای از شهید

اهواز پادگان امام خمینی (ره) بودیم بعدازظهر بود هوا سرد بود و باد خنکی می وزید رفتم وضو بگیرم یداله آرام به سمت من می آمد نزدیک شد و احوال پرسی کرد. گفتم : چه خبر؟
رادیو کوچکی که همیشه در جیبم بود را روشن کردم مارش حمله می زد با هم مشغول صحبت شدیم صدای غرش هواپیماهای عراق می آمد صدای توپ و تانک از شلمچه بلند میشد شب عملیات بود بچه ها هم آماده می شدند یکی کوله پشتی و کلاه آهنی آماده می کرد اسلحه ها را گریس می زدند. چند ساعتی با هم بودیم یداله رفت و دوباره برگشت دیدم یک لیوان پلاستیکی قرمز دستش هست دیدم داخل لیوان ارده است . گفت: این هم برای شما یادبودی
بعد گفت :فکر نمی کنم من دیگر برگردم
آهی کشید و با گلووبغض گرفته به آسمان و منطقه عراق نگاه کرد و گفت : کی می شود برویم کربلا.
خداحافظی کرد و رفت. شب عملیات کربلای 4 بود که یداله هم به شهادت رسید روحش شاد.
مادر شهید
عموم

بخشندگی شهید

یک روز به باغ مان رفتم مقداری بادمجان چیده بودم وقتی به خانه رسیدم همه ی بادمجان ها را برداشت وبین همسایه ها تقسیم کرد. از او پرسیدم : چرا این کا را کردی ؟
گفت: ما خودمان در باغ بادمجان داریم
چند وقت بعد از آن هم از توی یک باغ یک دانه خیار سبز چیده بودم آن را هم چهار نصف کرد یکی داد به خودم بقیه را به همسایه داد و گفت : تو کوچه با پسر همسایه بودم .
گفت: تو کوچه با پسر همسایه بودم . گفت : به به چه بوی خیاری می آید
برای همین خیار را دادم به او.
مادر شهید
عموم

خبر شهادت

چند روز قبل از شهادت یداله نامه اش به دستمان رسید بعد از سلام و احوال پرسی نوشته بود که حال خودش و رفقایش خوب است مادر دستت از دور می بوسم شیرت را حلالم کن. با خودم گفتم : چرا اینطور نوشته است؟ شاید دلش برایم تنگ شده است.
روز بعد صدای طبل می آمد به کوچه رفتم از چند نفر از خانم ها سوال کردم فکرکنم امشب تغذیه باشد که صدای طبل می آید . گفتند: آره امشب تغذیه است
نگفتند که یداله شهید شده است
خواستم برگردم خانه که غذا درست کنم . آقای پرویزی که معلم جرمشت بود همراه مشهدی کرامت احمدی که کدخدای روستا بود به خانه مان آمدند و گفتند : مشهدی هدایت کجاست؟
گفتم: رفته باغ
گفتند: خانه نمی آید؟
گفتم : نه امشب نگهبان است.
گفتند: خب اشکالی ندارد ما می رویم پیش او
گفتم : با ایشان چه کار دارید؟
گفتند: می خواهیم برویم میوه بخریم
و رفتند بین ر اه با دایی بزرگ یداله برخورد میکنند از او سوال می کنند : در این سرما کجا می روید؟
گفتند: می خواهیم برویم از هدایت میوه بخریم
گفت حضرت عباس (ع) در میان باشد این موقع سال خودتان میوه دارید راستش را به من بگویید با هدایت چه کار دارید؟
گفتند: یداله شهید شده است.
به باغ می روند و با پدر یداله صحبت می کنند می گویند: که یداله شهید شده است
پدرش می گوید: خدا را شکر می کنم که فرزندم در راه خدا داده ام کسی که به جبهه رفت یا زخمی می شود یا شهید یا اسیر.
مادر شهید
مادر شهید

داستان تولد

در یک روز سرد و بارانی پاییز24/08/1364 در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود آن روز پدر یداله مهمان داشت سیدی که از رفقای قدیم پدر بود وقتی مادر احساس درد زایمان می کند به شوهرش می گوید طوری که سید ناراحت نشود با هم به خانه ی پدرم بروید سید که متوجه منظورم می شود می گوید: نه من همین جا می مانم.
سید می گوید : من اولاد پیغمبر هستم همین جا می مانم تا مادرم حضرت فاطمه زهرا(س) به خانمت کمک کند .
پس از ساعتی نوزاد چشم به جهان گشود صدای نوزاد به گوش سید می رسد . سید می گوید: او را پیش من بیاورید .
پدر نوزاد را به آغوش سید می سپارد . سید در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه می گوید. و می گوید : من نام کودک را یداله می گذارم .
مادر می پرسد : یداله یعنی چه؟
سید می گوید : یعنی دست خدا.
وقتی بزرگ شد باید خدا را یاری کند
در آن زمان چندین ژاندرام در قلعه ای که بالای تپه روستا قرار دارد و به قلعه ی مالکی معروف بود خدمت می کردند. یکی از آنها به سرهنگ صدارت معروف بود مادر بزرگ یداله که او را خیلی دوست می داشت او را سرهنگ صدارت صدا می زد. مردم هم یداله را صادو صدا می زدند.
یداله تا کلاس پنجم ابتدایی در روستا درس خواند . هر وقت که معلمان چیزی لازم داشتند یداله اولین نفری بود که دستش را بالا می کرد و می گفت: من می آورم. مثلاٌ برای آنها تخم مرغ، ماست، دوغ و کره می برد. وقتی که معلم او را جریمه می کرد . به او می گفت : گوشه ی کنار دیوار بایست و یکی از پای خود را بالا نگه دار. یداله تا چشم معلم را دور می دید یواشکی پای خود را روی زمین می گذاشت تا معلم برمی گشت دوباره پای خود را بالا می برد. بعد از کلاس پنجم او دیگر تحصیل را رها کرد و در کارهای کشاورزی و دامپروری به پدر کمک می کرد.
مامور شکار بانی
عموم

خاطره‌ای از شهید

یک سری که یداله از جبهه به مرخصی آمده بود با همان لباس نظامی به دیدن خاله اش که در روستای کناری زندگی می کرد می رود خاله مشغول تمیز کردن تعداد زیادی کبوتر بوده است که در سطل بزرگی قرار داشت . یداله سوال می کند خاله این کبوترها کجا بوده ؟
خاله می گوید : اینها را شوهرم با تفنگ شکار کرده است .
از خاله خداحافظی می کند به خانه دایی مادرش می رود وقتی زن دایی در را باز می کند می گوید : منزل علی حسین روستا. خودش در را باز می کند. بفرمایید
یداله می گوید : من رئیس شکاربانی هستم پسرتان عوض روستا با تفنگ همه ی کبوترها را زده ، به چه دلیل این کار را کرده ؟ آمدیم دستگیرش کنیم .
دایی که یداله را چند وقت بود ندیده او را نمی شناخت می گوید : حالا آقای رئیس بیا داخل بنشین مقداری کبوتر هم به تو می دهیم.دیگر دستگیرش نکن.
به داخل اتاق می روند می نشینند درهمین موقع شوهر خاله یداله به خانه می آید پدرش می گوید ببین چکار کردی ؟ تو که کبوتر زدی در حیاط خانه را چرا نبستی که کسی کبوترها را نبینه حالا این رئیس شکاربانی آمده دیده می خواهد دستگیرت کند .
شوهرخاله خنده اش می گیرد می گوید : این که یداله هست .او را نمی شناسی ؟
مامور شکار بانی
عموم

خاطره‌ای از شهید

یک سری که یداله از جبهه به مرخصی آمده بود با همان لباس نظامی به دیدن خاله اش که در روستای کناری زندگی می کرد می رود خاله مشغول تمیز کردن تعداد زیادی کبوتر بوده است که در سطل بزرگی قرار داشت . یداله سوال می کند خاله این کبوترها کجا بوده ؟
خاله می گوید : اینها را شوهرم با تفنگ شکار کرده است .
یحی اکبری
همبازی دوران کودکی

خاطره‌ای از شهید

چند روز قبل از اینکه یداله برای آخرین مرتبه به جبهه برود من و چند نفراز بقیه بچه ها و یداله در زمینی که اکنون محل دفن ایشان است مشغول بازی فوتبال بودیم یداله در حین بازی به زمین خورد که یکی از بچه ها با خطا کردن روی ایشان ، باعث این کار شد یداله چند لحظه روی زمین به حالت خواب و بیهوشی بود بعد بلند شد و گفت : من به زودی از دنیا می روم و از ما خواست که به خانواده اش بگوییم در همین محل او را دفن کنند و به قبرستان که در مجاور امامزاده سید محمد(ع) است نبرند
همسر برادر شهید
همسر برادر شهید

خاطره‌ای از شهید

همسر برادر شهید
• ما با خانواده شوهرم زندگی می کردیم آخرین مرتبه ای که یداله می خواست به جبهه برگردد خوب یادم هست یک عدد لیمو شیرین به من داد . گفتم : من نمی خواهم بردار برای خودت ما که اینجا هستیم میوه هست جبهه میوه نیست
گفت: می دانم بگیر می دانم تا برگردم هنوز آن را داری.
لیمو شیرین را گرفتم گذاشتم توی طاقچه. و او رفت من دیگر لیمو شیرین را ندیدم. روزی که قرار بود جنازه یداله را بیاورند مشغول جمع و جور کردن اتاق بودم که زیر اسباب و وسایل، لیمو شیرین را پیدا کردم .
• ورود به بسیج
وقتی که انقلاب پیروز شد پایگاه سپاه پاسداران در جرمشت مستقر شد. یداله جزء اولین افرادی بود که در بسیج ثبت نام کرد. روزها به کارهای کشاورزی و دامپروری می پرداخت و بیشتر شب ها به خانه ی ما می آمد آن وقت ها من ازدواج نکرده بودم ( پدر یداله با پدر من پسرخاله بودند) رو به من به شوخی می گفت: زود سهمیه شامت را به من بده که می خواهم به پایگاه بسیج بروم .
آن وقت کسی در روستا تلویزیون نداشت آن زمان فیلمی از تلویزیون پخش می شد که سلطان و شبان نام داشت که مورد علاقه شهید بود . من شام او را می دادم ایشان هم به پایگاه می رفت و با دوستانش تا صبح نگهبانی می داد. اگر روزی کسالتی داشت یا کار پیش می آمد و پایگاه نمی رفت . فرمانده یکی را سراغش می فرستاد.
• یداله با دایی ام یحیی رفیق بودند هر دو به خانه می آمدند و ساعت ها با هم حرف می زدند یادم هست درخت توتی در حیاط پدر شهید بود وقتی آنها می دیدند که ما به حرف های آنها گوش می کنیم بالای درخت توت می رفتند. یداله گفته بود که به دختری علاقه دارد و می خواهد بعد از سربازی به خواستگاریش برود.
• جگرهای سوخته
اوایل انقلاب در زمان جنگ بود مردم حال و هوای دیگر داشتند مراسم دعای کمیل و توسل برگزار می کردند سینه زنی هم رواج داشت که دایی ام تصمیم گرفت به این مراسمات رفق بیشتری بدهد. یکی از حامیان و مددکاران ایشان یداله بود که جوانان روستا و دوستان دیگرش را به کمک می خواند. یکی از همان شب ها که قرار بود دعای توسل برگزار بشود برای شام مادر یداله مقداری جگر گوسفند را بار گذاشته بود دایی ام به دیدن یداله آمد دور هم جمع شدیم و گرم گفتگو . مادر شهید تازه یادش آمد که غذا روی گاز است به سراغ جگرها رفت که تمامش سوخته بود یداله رو کرد به یحیی. من که امشب نمی گذارم مادرم برای روضه خوانی برود .
همه با تعجب گفتیم : چرا؟
جواب داد: آخر تا امشب آقا سید گفت : فدای جگر سوخته ات حضرت زینب(س) ، مادرم یاد جگرهای سوخته می افتد و صدایش به آسمان می رود.
• آبله مرغان
یداله برای کارگری به جهرم رفته بود بعد از چند روز آمد وقتی او را دیدم ش پر از آبله بود. گفتم : این همه آبله چیه چرا صورتت سیاه شده؟
گفت : چیزی نگو که مادرم نفهمد عراق شیمیایی زده صورت من هم این طوری شده .
بعد فهمیدم که آبله مرغان گرفته بود.
بچه بودم و در کار کشاورزی به پدرم کمک می کردم زمان برداشت شلتوک بود یداله هم گله گوسفندانش را کنار مزرعه پدرم آورده بود و در درو به پدرم کمک می کرد سیدی مقداری انار داشت که برای خودش آورده بود کنار مزرعه بساطش را پهن کرد یداله برای اینکه خستگی در کند مقداری شلتوک برداشت و در تراوزی سید ریخت به من اشاره کرد که تو چیزی نگو. متوجه منظورش شدم با انگشت بزرگ پایش جوری که سید متوجه نشد بند ترازو را گرفت طوری که کفه ای که در آن شلتوک بود سنگین تر شد و از زمین بلند نمی شد . سید هرچه انار می ریخت اندازه نمی شد. سید گفت: من سر در نمی آورم چراهرچه انار می ریزم اندازه نمی شود خسته شده بود. یداله پای خود را کنار کشید همه فهمیدند که شوخی یداله بوده . سید خندید و مقداری انار به یداله داد. انارها را گرفت و به دنبال گوسفندانش رفت.
• سال 1365 در روستا بین مردم اتفاقاتی افتاد که مردم به دو دسته تقسیم شدند یک روز یداله از خانه بیرون رفت تا عصر برنگشت وقتی که به خانه برگشت مادرش پرسید: تا الان کجا بودی؟
گفت: کمک فلانی که از گروه مقابل بود کار می کردم .
مادرش با عصبانیت گفت: تو خوب کاری نکردی کمک فلانی کردی او که ازما نیست .
یداله که همیشه در مقابل پدر و مادرش احترام زیادی قائل بود و صبور با عصبانیت فریاد زد گروه و دسته کدام است؟ هیچ یک از مردم برای من فرقی ندارد و من برای همه احترام قائل هستم و برای هر کسی که کاری از دستم بربیاید انجام می دهم .
بعد سکوت کرد وقتی آرام شد با مهربانی به مادرش گفت: گروه و دسته ای وجود ندارد این دو دستگی ها زودگذر است هر کسی می خواهد برای منفعت خودش دیگری را فریب دهد.
• اعزام به جبهه و سربازی
یداله تصمیم گرفت به اتفاق دوستانش به نام های جهانگیر عابدی ، فرزاد کرمی، یحیی اکبری ، محمد کاظم فرامرزی ، عظیم روستا ، عبدالحسین نصیری به جهرم بروند برای دریافت دفترچه جهت اعزام به خدمت آماده شوند. یداله از طریق سپاه اعزام شد و در اهواز مستقر شد. بعد از 15 روز نامه اش به دستمان رسید من نامه ها را خواندم و جواب می دادم بعد از 45 روز هم به مرخصی آمد. هر 45 روز 15 روز مرخصی داشتند هر وقت که می آمد به من می گفت بیا که برایت هدیه آورده ام
دیگر می فهمیدم که می خواهد برایش لباسهایش بشوئیم من هم می شستم و آماده می کردم و در ساکش می گذاشتم . خرما، گنجد ، خارک خشک به مقدار زیادی برایش می گذاشتیم تا با رفقایش بخورند . با اخلاق خوبی که داشت توی جبهه هم دوستان زیادی پیدا کرده بود.
یکی از رفقایش که باهم در جبهه آشنا شده بودند و با هم صمیمی بودند علی زارعی از روستای بهجان بود که با هم رفت و آمد خانوادگی داشتند هر دو درمنطقه شلمچه عملیات کربلای چهار با هم به شهادت رسیدند پیکر علی پیدا نشد . در همان زمان ، یک شب یداله را در خواب دیدم که یک نفر دیگری هم با او بود گفتم : ایشان چه کسی هستند؟
گفت : علی زارعی فرزند میرزاقلی بهجانی که علی شهید شده.
چند روز بعد از آن خواب، پیکر پاک علی زارعی را پیدا کرده و تحویل خانواده اش دادند.
• دستگیری از نیازمندان
یداله آخرین مرتبه ای که به مرخصی آمده بود شبی قرار بود فردایش به جبهه برگردد به مادرش گفت: من مقداری پول به یکی از رفقایم قرض دادم که ساکن یکی از روستاهای همجوار بود گفت: اگر خودش آورد مبلغ 70 تومان است بگیر برای خودت . من دیگر به آن پول احتیاج ندارم. ولی اگر نیاورد و یادش رفت یا نداشت حق ندارید به او چیزی بگویید .
دوستش یک سال بعد از شهادتش آن پول را آورد معذرت خواهی کرد و گفت : با خودم گفتم اگر زودتر بیاورم یاد و خاطره یداله برای شما زنده می شود و باعث ناراحتی شما می شوم مادر شهید نصف پول را از ایشان بخشیدند.
مادر شهید
مادر شهید

خاطره‌ای از شهید

مادر شهید
• برای مخارج مراسم هفت یداله پول کم داشتیم تصمیم گرفتیم فردا از برادرم مقداری پول قرض کنم شب در عالم خواب، پسرم را دیدم گفت : مادر در صندوق قدیمی تو جیب فلان لباسم مقداری پول هست بردار و خرج کن لازم نیست قرض بگیری.
از خواب بیدار شدم با پدر یداله صحبت کردیم در صندوق را باز کردیم جیب لباسی که نشان داده بود را نگاه کردیم پول را برداشتم و خرج مراسم کردم.
• مادر شهید نقل کردند : چند سال بیمار شدم در بیمارستان جهرم بستری شدم خیلی درد داشتم . شب بود شروع به درد و دل کردن با یداله کردم خوابم برد . در عالم خواب یداله گفت : چشم هایت را باز کن. چشم هایم را باز کردم چهار نفر با یداله در اتاق بودند . احساس درد نداشتم و دردم خوب شده بود.
• خبر شهادت
چند روز قبل از شهادت یداله نامه اش به دستمان رسید بعد از سلام و احوال پرسی نوشته بود که حال خودش و رفقایش خوب است مادر دستت از دور می بوسم شیرت را حلالم کن. با خودم گفتم : چرا اینطور نوشته است؟ شاید دلش برایم تنگ شده است.
روز بعد صدای طبل می آمد به کوچه رفتم از چند نفر از خانم ها سوال کردم فکرکنم امشب تغذیه باشد که صدای طبل می آید . گفتند: آره امشب تغذیه است
نگفتند که یداله شهید شده است
خواستم برگردم خانه که غذا درست کنم . آقای پرویزی که معلم جرمشت بود همراه مشهدی کرامت احمدی که کدخدای روستا بود به خانه مان آمدند و گفتند : مشهدی هدایت کجاست؟
گفتم: رفته باغ
گفتند: خانه نمی آید؟
گفتم : نه امشب نگهبان است.
گفتند: خب اشکالی ندارد ما می رویم پیش او
گفتم : با ایشان چه کار دارید؟
گفتند: می خواهیم برویم میوه بخریم
و رفتند بین ر اه با دایی بزرگ یداله برخورد میکنند از او سوال می کنند : در این سرما کجا می روید؟
گفتند: می خواهیم برویم از هدایت میوه بخریم
گفت حضرت عباس (ع) در میان باشد این موقع سال خودتان میوه دارید راستش را به من بگویید با هدایت چه کار دارید؟
گفتند: یداله شهید شده است.
به باغ می روند و با پدر یداله صحبت می کنند می گویند: که یداله شهید شده است
پدرش می گوید: خدا را شکر می کنم که فرزندم در راه خدا داده ام کسی که به جبهه رفت یا زخمی می شود یا شهید یا اسیر.

خاطره یا محتوایی از این شهید دارید؟

اگر تصویر، ویدیو، سند یا خاطره‌ای از شهید یدالله احمدی جرمشتی در اختیار دارید، با ارسال آن به ماندگاری نام و یاد این شهید گرانقدر کمک کنید. محتوای شما پس از بررسی و تأیید کارشناسان در این صفحه نمایش داده خواهد شد.

ℹ️ خاطره شما پس از بررسی توسط کارشناسان و تأیید نهایی در بخش خاطرات این صفحه منتشر خواهد شد.

کلیک کنید یا فایل‌ها را اینجا رها کنید

تصویر (JPG، PNG)، ویدیو (MP4)، صدا (MP3)، سند (PDF)

حداکثر ۵۰ مگابایت برای هر فایل

ℹ️ فایل‌های ارسالی پس از بررسی و تأیید کارشناسان در بخش‌های مناسب (تصاویر، ویدیو یا اسناد) نمایش داده خواهند شد.