عبدالعلی اسدیان جویانی

شهید عبدالعلی اسدیان جویانی

فرزند عوض

اطلاعاتی از شهید دارید ؟

نذر صلوات به نیت این شهید
صلوات فرستاده شده
۱۵
QR Code

برای مشاهده این صفحه QR کد را اسکن کنید

کد ملی
۲۴۷۱۳۲۹۲۲۵
تاریخ تولد
۱۳۴۸/۰۳/۰۲
تاریخ شهادت
۱۳۶۵/۱۲/۱۳
محل تولد
محل شهادت
شلمچه- خرمشهر
محل دفن
گلزار شهدای فردوس جهرم
وضعیت تأهل
مجرد
تعداد فرزندان
۰
تحصیلات
ابتدایی
رتبه
رزمنده
بسمه تعالي
زندگينام? شهيد عبدالعلي اسديان . آن روز که نظام عادي طبيعت طبق روال هميشگي اش جاودانه راه مي پيمود و از بدو خلقت آدم که از بدو خلقت هم? کائنات دفتر زندگي و حيات مولود ستاره اي از عشاقان حسين بن علي (ع) را در بيتي از آن بوي ايمان و ترنم جاودان اسلام استشمام مي شد نويد دارد . در سال 1348 بود که ستاره تولد يافت و اين خانه انوار نور را در آغوش مي فشرد با مولود ستاره بوي بهار و بوي شکفتن شکوفه ها نيز مي آمد . نام اين ستار? درخشان را عبدالعلي گذاشتن . در گذر زمان ستاره رشد مي يافت و چون ديگر موجودات خلقت رو به تکاکمل مي نهاد تا اين که اين مولود خوش سيرت ، خوش زبان بايد وارد مدرسه مي شد . تا اين که وارد مدرسه شد و دوران ابتدايي خود را شاپور با نمرات عالي پشت سر نهاد و سه سال? دور? راهنمايي را در مدرس? سليمي طي کرد و سرانجام وارد دبيرستان مطهري شد تا اين که جنگ تحميلي آغاز شد و عبدالعي که هميشه حاضر در صحنه بود و انقلاب را از خود مي دانست خود را آماده ساخت تا جلوي ابتکار جهاني که گوشه اي از آن صدام بود بايستد و از ناموس و وطن دفاع کند و سرانجام در 13/12/1365 در کربلاي پنج به مقام بالاي شهادت نائل گشت . يادش گرامي و راهش پر رهرو باد . والسلام
1040816 عبدالعلى اسديان
با سلام به رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران امام خمينى و با سلام به محضر آ قا امام زمان و سلام به رزمندگان اسلام كه با تمام قوا از ميهن اسلامى خويش دفاع مى كنند و با سلام به ملت شهيد پرور كه اين چنين در راه دفاع از اسلام و ميهن اسلانى ثابت قدم ايستاده اند و با سلام به خانواده گراميم. سلام بر تو اى پدر قهرمان كه با ارشاد خود باعث مى شوى كه ما به دلگرمى هر چه بيشتر جنگ را تا آ خرين نفس ادامه دهيم. وسلام بر تو اى مادر مهربانم اميدارم كه مادر عزيزم از دورى من دلتنگ نشوى. مادرم بدان كه اگر من شهيد شدم و اين فيض نصيبم گشت رو حم با آ قا امام حسين سرور شهيدان است و اميدوارم كه در اين عزا صابر وبردبار باشى. سلام مرا به برادران و خواهران برسانيد و بگوييد كه مرا حلال كنند من از تمام آنها راضى هستم
به اميد پيروزى رزمندگان اسلام بر تما م كفر جهانى جنگ جنگ تا پيروزى.

ویدیویی برای این شهید ثبت نشده است.

..
خواهر شهید

خاطره‌ای از شهید

به نام خدا
روزی که میخواست عازم جبهه بشود پدرم تصادف کرد و چانه اش شکست.
برادرم ناراحت شد و به پدرم گفت دیگر نمیخواهد شما بروید سر کار من مدرسه شبانه میروم و در عوض روزها کار میکنم.
از یکی از دوستانش مقداری پول طلب داشت به او گفتم برو و قرضت را از دوستت بگیر گفت نه آنها فقیرند.
اگر هم قرضشان را آوردند شما نگیرید.
بسیار تاکید به نماز خواندن و سر وقت خواندن داشت.خودش از یازده سالگی شروع به نماز خواندن کرد.
از لحاظ اخلاق و رفتار و کمک رسانی به همسایه ها زبانزد خاص و عام بود وقتی میخواست به نانوایی برای خرید نان برود یا اگر میخواست کپسول گاز تعویض کنه به همه همسایه ها خبر میداد که اگر کاری دارند برایشان انجام دهد.

از زبان خواهر شهید.
...
عموم

به نقل از شهید

بسم الله الرحمن الرحيم
خاطرات شهيد عبدالعلي اسديان . در تاريخ 29/11/1365 . دفتر خاطرات خود را با نام و ياد خدا آغاز مي کنم و خدايي که همه چيز از اوست و وجودم متعلق به اوست بنام خدايي که جانها در اختيار اوست . صبح روز 29/11/1365 بعد از جمع کردن وسائل آماده رفتن به جبهه شدم و همان روز بعد از ثبت نام کردن در سپاه منتظر رفتن شديم و بخاطر اينکه ساعت حرکت معلوم نبود ما در مسجد اميرالمومنين عليه السلام نهار خورديم و نمازمان را به امامت حاج حضوري اقامه کرديم و به ما گفتند که به مسجد امام برويم و به سخنراني آقاي حاج آيت الهي گوش فرا دهيم و بعد از نماز مغرب آقاي آيت الهي براي ما به مناسبت ولادت حضرت زهرا (س) سخنراني کردند و آن شب جشن بود و سخنراني آقا هم چنان دلچسب بود که همه ما مشتاق شنيدن سخنهاي ايشان بوديم و بالاخره آن شب هم گذشت و ما ساعت 5/10 از جهرم حرکت کرديم و چون دير وقت بود در سپاه خفر ايستاديم و آن شب را تا صبح گذرانيم صبح که شد بعد از صرف صبحانه به شيراز حرکت کرديم و تقريباً ساعت 9 بود که به شيراز رسيديم و به مقر صاحبزمان رفتيم و بعد از اينکه سازماندهي شديم لباس گرفتيم و منتظر شديم که حرکت کنيم و ساعت 19:30 بود که يک مرتبه صداي آژير بلند شد ما هم فکر مي کرديم که اين آژير هم مثل آن است که در تلويزيون مي گذارند و چيزي نيست که يک مرتبه ديديم که دود سفيدي در آسمان ظاهر شد و ناگهان صداي گوشخراشي بلند شد . هواپيماهاي لعنتي عراق کنار مقر را بمباران کردند اتوبوسهاي که کنار جاده گذاشته شده بود تمام از بين رفتند و چند تا از بچه هاي مقر هم زخمي شدند بعد از اينکه هواپيماهاي دشمن رفت مردم آمدند که آنهايي را که زير آور بودند را نجات دهند و چند تايي از مردم بيگناه شهيد شدند و يکي از رانندگان اتوبوسها هم شهيد شد . بالاخره فرماندهان تصميم گرفتند که چون امکان دارد و دوباره هواپيماهاي دشمن بيايند نيروها مرا فوراً انتقال دادند و فوراً 10 الي 15 اتوبوس آمدند و تمام نيروها را جابه جا کردند . ما هم در اتوبوس سوار شديم که نصف آن را بچه هاي جهرم و نصف ديگرش را بچه هاي فسا بودند . اين اتوبوسها ما را به اميديه مي بردند و هر شهرستاني يک آسايشگاه جدا داشت . ساعت 2 نصف شب به اميديه رسيديم و بعد از دو روز که آنجا مانديم و به اهواز رفتيم اکنون 5 روز است که در آنجا استراحت مي کنيم و براي عمليات آماده مي شويم . خاطرات خود را از روز 3/1/63 مي نويسم . شب شد همه ما خوابيديم صبح روز جمعه از خواب بيدار شديم و در ضمن آنکه آن شب خواهر زاده ام هم پهلوي ما بود من با خواهر زاده ام (خليل) بازي مي کرديم و که زنگ در به صدا در آمد زن همسايمان بود که به من گفت رو سر کوچه ببين پسرم چه مي گويد من رفتم و شهباز را سر کوچه ديدم که در حالي که غمگين بود به من گفت ناراحت نشي گفتم براي چه گفت هادي عموميت شهيد شده است و من حالت بدي پيدا کردم اما به روي خود نياوردم نفرتم از صدام دو چندان شد . آمدم به خانه مادرم را در حالي که تکاليف مدرسه اش را انجام مي داد ديدم من به او گفتم مادر بلند شو تا بيرويم به خانه عمو هادي زيرا که او زخمي شده است مادرم در حال گريه کردن بلند شد و زود لباسش را پوشيد و فهميد که هادي شهيد شده است گريه کنان بلند شد و رفت و من با خواهر زاده ام زود لباسهايمان را پوشيديم و به قبرستان فردوس رفتيم که بله جنازه پاک هادي را در صندوق لاي پلاستيک پيچيده اند و پشت سرش سوراخ بود اينجور به نظر مي رسيد که هر چيزي (تير يا ترکش ) که خورده به دهان مبارک شهيد اصابت کرده و از پشت سرش بيرون آمده بود من هر لحظه نفرتم از صدام بيشتر مي شد و در اين حال به اين جسدهاي پاک نگاه مي کردم نگفتم که آنروز 12 شهيد به قبرستان فردوس و 9 شهيد به قبرستان رضوان بردند خلاصه آن روز با حالتي غمگين به خانه بازگشتيم دلم مي خواست بروم و سلاح افتاده هادي را بردارم و به قلب صدام وارد آورم ولي در آن لحظه چه مي توانستم بکنم . ساعت 10 قرار بود که جسدهاي اين شهيدان را تشيع کنند من هم با بچه هاي خواهرم به ميدان شهدا رفتيم خلاصه ساعت 10 شد و پيکرهاي پاک شهيدان به خون خفته را آوردند من تلاش مي کردم که دستم به جنازه ها برسانم و قدم نمي رسيد . من گريه مي کردم ولي مي دانستم که با گريه کردن کاري از پيش نمي برم و همينطور در حال حرکت بوديم تا به قبرستان رسيديم در آنجا نشستيم و چند تايي از برادران نوحه خواندند و ما سينه زديم بعد من بلند شدم و رفتم جايي که مي خوانند جنازه ها را در قبر بگذارند و من مي خواستم هر طور شده يکبار صورت نوراني عموي شهيدم را ببينم ولي مردم هم مثل من مي خواستند ببينند فشار مي آوردند من که جلو بودم رفتم آخر همه و نتوانستم جنازه آن شهيد اسلام را ببينم باز هم از اينکه نتوانستم جسد مبارک هادي را مي بينم کمي ناراحت شدم ظهر بود من با خليل دوچرخه هايمان را برداشتيم و به طرف خانه شهيد رفتيم در آنجا سه خانه را براي اين مسئله آماده کرده بودند يکي در آن زنها نشسته بودند و يکي مردها و يکي هم غذا براي مردم مي پختند و من نخست به خانه اي که در آن غذا مي پختند رفتم و کمي کاري که از دستم بر مي آمد انجام دادم من نمي دانستم که وقتي جمعي در غذا نشسته اند بايد چکار کنم به همين خاطر به داخل مردها نرفتم و به خانه خواهر بزرگترم آمدم و از عمويم پرسيدم که چکار بايد بکنم بعد با خواهر زاده ام برگشتيم و هر کار از دستمان بر مي آمد انجام داديم . روز 15/1/63 بود که مصادف بود با روز سوم شهيد از صبح تا ظهر که مردم سوگواري کردند حدوداً ساعت 3 اينها بود که مي خواستيم بر سنگ شهدا برويم . رفتيم و فاتحه خوانديم و آمديم ساعت 7:30 بود که برادران گروه بسيج که هادي عضو آن پايگاه بود آمدند و نوحه خواندند و سينه زدند و بدين ترتيب اين هم موجب شد که روحيه اي زياد به خانواده شهيد و اقوام آن شهيد بخشد . صبح روز دوشنبه 6/1/63 ساعت 8 تا 9 اين خاطرات را نوشتم و بعد به خانه هادي رفتيم و من بودم و دو برادر بزرگترم حسين و عباسعلي توي راه درباره هادي صحبت مي کرديم . کوله پشتي شهيد را که مي خواستيم به خانشان ببريم دست من بود وقتي به در خانشان رسيديم و من داخل نرفتم و تا مبادا پدر و مادرش با ديدن آن ناراحت شوند بعد برادرم و يکي از اقوام شهيد کوله پشتي را به بنياد شهيد بردند . من هم از آنجا به پاي کتل شهيد رفتم و تا از آن مواظبت کنم .
ابراهیم اسدیان
برادرزاده

خاطره‌ای از شهید

ایشون عموی بنده هستن و سال چهارم ادبیات و علوم انسانی ، شبانه درس میخوندن هنگام شهادت .

خاطره یا محتوایی از این شهید دارید؟

اگر تصویر، ویدیو، سند یا خاطره‌ای از شهید عبدالعلی اسدیان جویانی در اختیار دارید، با ارسال آن به ماندگاری نام و یاد این شهید گرانقدر کمک کنید. محتوای شما پس از بررسی و تأیید کارشناسان در این صفحه نمایش داده خواهد شد.

ℹ️ خاطره شما پس از بررسی توسط کارشناسان و تأیید نهایی در بخش خاطرات این صفحه منتشر خواهد شد.

کلیک کنید یا فایل‌ها را اینجا رها کنید

تصویر (JPG، PNG)، ویدیو (MP4)، صدا (MP3)، سند (PDF)

حداکثر ۵۰ مگابایت برای هر فایل

ℹ️ فایل‌های ارسالی پس از بررسی و تأیید کارشناسان در بخش‌های مناسب (تصاویر، ویدیو یا اسناد) نمایش داده خواهند شد.