عنایت الله اشراق جهرمی

شهید عنایت الله اشراق جهرمی

فرزند محمد علی

اطلاعاتی از شهید دارید ؟

نذر صلوات به نیت این شهید
صلوات فرستاده شده
۱
QR Code

برای مشاهده این صفحه QR کد را اسکن کنید

کد ملی
۲۴۷۰۷۱۰۵۴۵
تاریخ تولد
۱۳۳۹/۱۱/۱۷
تاریخ شهادت
۱۳۶۲/۰۵/۰۵
محل تولد
جهرم
محل شهادت
پیرانشهر- حاج عمران
محل دفن
گلزار شهدای فردوس جهرم
وضعیت تأهل
مجرد
تعداد فرزندان
۰
تحصیلات
دیپلم
رتبه
رزمنده
زندگینامه شهید عنایت الله اشراق :
روایت زندگی شهید از قلم خواهرش فاطمه اشراق
بسمه تعالی
در ظهر بهمن ماه (ماه رجب المرجب) سال 1339 هنگامی که ندای اذان از گلدسته ها و بلندی های شهر اوج می گرفت و فوج فوج نمازگزاران را به سوی خدا می خواند در خانواده ای مذهبی کودکی قدم به این جهان گذاشت که لاله های ظریف گوشش با بانگ اذان نوازش می شد . و نام او را عنایت الله گذاشتند . رشد خود را در عالم خاک در دامن پرمهرمادری باتقوا و پدری باایمان آغاز نمود و همراه با رشد معنوی اش در مکتب قرآن و توحید برخاسته از متن زندگی علی گونه خانواده آغاز شد . مادری که به عشق امام حسین (ع) فرزند کوچکش را در ماه محرم وصفرلباس عزا می پوشاند و در دامن پاکش چه اشک ها که به عشق امام حسین از چشم مادر بر گونه فرزند غلتید . در سن 3 سالگی بر اثر افتادن به گودال عمیق به خونریزی شدیدی که امیدی به زندگیش نمیرفت دچار شد که معجزه آسا از مهلکه مرگ رهید تا ذخیره برای آینده باشد . زمانی که 5 و 6 ساله بود سحرهای ماه مبارک رمضان بیدار می شد و با شوق اذان می گفت و آنچه در نهاد پاکش نهفته بود روز به روز شکوفاتر می شد از همان کودکی با شور و شوق زیاد در عزاداری امام حسین (ع) شرکت می کرد و با وجود سرمای زمستان با تن ضعیف و نحیف عریان می شد و به سینه زنی می پرداخت و بدین ترتیب سربازی و جانبازی خود را در اردوی حسینی اعلام می کرد . قاطعیت و ایستادگی در مقابل ظلم و جور را نیز از همان زمان در جوهره وجودش نهفته داشت زمانی که کلاس چهارم دبستان بود و خواهرش کلاس اول. معلم خواهرش که دانش آموزان را تنبیه بدنی می کرد شبی بی خبر در دفتر خواهرش ، معلم گونه این معلم را مورد تذکر و توجه به عواقب این تنبیهات قرار داده بود که مایه تعجب همگان گردید .
بر زندگیش نظم و ترتیب و انضباط حاکم بود و هر کاری را در جای خود و در وقت معین اش انجام می داد . لباس تواضع و فروتنی را در قامت آراسته به اخلاق حسنه خود داشت و هر کسی را تحت تأثیر جاذبه های اخلاق حسنه خود قرار می داد . صوتی دلنشین داشت و قرآن را با لحن و کلامی گرم و جاذب تلاوت می کرد .
همچنین خطاطی زبردست بود که در دوران تحصیلی مقام اول را در استان کسب نمود ولی با وجود همه این حسن ها هیچگاه تظاهر و خودنمایی از او سر نمی زد . و خضوع او حاکی از روح بلند و غنی او و بریدن از مظاهر پست دنیوی و رسیدن به معنویت و کمال بود . در کار و صحنه فعالیت زندگی سخت کوش و مقاوم بود و تن به راحتی و کسالت نمی داد . همچون فولادی آبدیده در زیر پتک حوادث ، مقاوم و پایدار بود . هنگامی که مادرش ، زندگی در این جهان را وداع گفت روح حساس او را سخت آزرد و عاطفه فرزندی و محبت مادرانه باز او را در دیار غربت ( در این دوران ، شهید بابرادرش عبادالله در شیراز مشغول به تحصیل بود) در کوره سوزان حوادث پخته تر کرد و او با تلخی ها و شکست ها کوله باری را در پیچ و خم طی طریق به دوش می کشید . روح تعاون و کمک و یاری به مظلومان و مستضعفان در او موج می زد و از کوچکترین کمک و یاری در این رابطه دریغ نمی کرد و در مقابل خدمات و فداکاری ها هیچ گونه توقع و چشم داشتی نداشت .
بسم الله الرحمن الرحيم
و لا تحسبن الذين فى سليل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون
به كسانى كه درراه خداكشته مى شوند مرده نگوييد بلكه آنها زنده اند و نزد خدايشان روزى‌ مى خورند
انالله و انا اليه‌راجعون از خداييم و به سوى او باز مى گرديم
اين وعده خداى تبارك وتعالى است دير ويا زود رجعتمان بسوى خداست چه بهتر كه زودتر باكوله بار كمتر گناه بسوى معشوق برويم ودر نهايت با شهادت (انتخاب مرگ با اراده خود و د رراه خدا ) همچون ياران امام حسين (ع) كه با بدنهاى پاره پاره شده با شمشير وسم اسبان به سوى خدا برويم. تبلور عاشق امام حسين بودن يك جمله يك شهيد ميتوان يافت ( من خجالت ميكشم با بدنى سالم در روز معاد حاضر شوم در صورتى كه اما م حسين (ع) با بدنى پاره پاره شده حاضر گرديد ) بياييم قدر مكان و زمان عصر خود را بدانيم كه مكان زندگيمان كربلاو عصر و زمان ما عاشورا شده است به قلب تپنده امت اسلام به رهبرى انقلاب اسلامى جهانى امام امت خمينى عزيز از چشممان عزيزتر از همه چيزمان محبوبتر ، ندايش را كه نداى پيامبران تاريخ ندايش نداى امامان معصوم ندايش نداى امام حسين (ع) است لبيك گوييم و به جبهه هاى مختلف نبرد با كفار بعثى با بى وطنهاى وطنى كمك شده از امريكا بشتابيم كه چه بكشيم و چه كشته شويم پيروزيم. همه ما كه درگردانى بنام مقدس امير المؤمنين شركت كرده ايم با اراده خود به ميل خود در راه الله قدم گذاشته ايم و حاضر نيستيم تا كفار بعثى را در منطقه عملياتى خود بر سر جايش ننشانيم واز كشته هايش خون جارى نكنيم به شهر و ديارمان باز نخواهيم گشت. مرجعيت و رهبريت وفقاهت امام خمينى را با جان و دل بپذيريم كه صلاح امت مسلم جهان است او نايب بر حق امام زمان است او را پشتيبان باشيد قدر جمهورى اسلامى را بدانيد. قدرزمان و عصر و مكان اسلامى خود را بدانيد. مرا حلال كنيد. هر چه اما م امت خمينى عزيز فرمودند به جان و دل بپذيريد و به ندايش لبيك بگوييد. چون صلاح آ خرت و دنياى شما در آن است دعاى روح بخش و ملكوتى خدايا خدايا تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدار را فراموش نكنيد عنايت اله اشراق جهرمى.

ویدیویی برای این شهید ثبت نشده است.

کربلایی آقابابا
دوست شهید

کربلا

کربلایی آقا بابا از پیرمردان باصفای محله بود که با شهید انس و الفتی ویژه و شگفت داشت او که دوست خانوادگی و از قدیم الایام با خانواده ما حشرونشر داشت . عنایت اله را با اشعار و جملات ویژه ای می ستود . پس از به شهادت رسیدن او ، کربلایی با نوای رود...رود... سالها اشک ریخت و نالید . تا این که با همین داغ به جوار رحمت الهی پیوست .
او انسانی زحمتکش و در عین حال صاحب مهارت و هنر بود و از دسترنج خود کسب روزی حلال می کرد . سفر کربلای او داستانی بود که از مرور آن اشک چشمانش را لبریز می کرد از دسترنج حلال خود چون ناتوان شده بود برای حج نایب گرفته بود . پس از مرگش در عالم رؤیا یکی از بستگانش وقتی او را کربلای خطاب کرده بود در پاسخ گفته بود : بگو حاجی.... قبول شد. قبول شد. قبول شد.
..
دوستان شهید

خاطره‌ای از شهید

آقایان سید صالح تراب ، سید محمود سخایی ، کریم جهرمی ، قاسم صنعت نیا ، محمد جواد قائدنیا ، شهید آقابابا صادقی ، محمدعلی دردهن ، حمید رفان و ...از دوستان شهید عنایت اله اشراق می باشند .
از بین این دوستان که همگی گرامی و قابل احترام و یادگار آن عزیز می باشند از آقای سید محمود سخایی و آقای کریم جهرمی جویای خاطرات و خصوصیات شهید گشتیم و ماحصل ، مطالبی است که در ذیل می آید
سید محمود سخایی که با شهید در یک محله و در همسایگی ایشان بوده اند از خصوصیات بارز شهید را نظم و انضباط در همه امورات زندگی ، خوش خطی که مدام دبیران ( شهید در دوران راهنمایی در مسابقات خوشنویسی مقام اول را حائز و کتاب گلستان و بوستان سعدی را به عنوان جایزه دریافت داشته است) و اطرافیان را در پی داشت شرکت در راهپیمایی ها و تظاهرات دوران آغازین انقلاب و اشتیاق به جمع سالم دوستانه و شادی و تفریح ذکر می نمایند .
..
عموم

نامه شهید

خدمت برادر رزمنده و مجاهدم عباداله
8/3/60
سلام
با درود به رهبرکبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی و سلام به رزمنده مجاهد اسلام عباداله ، شروع به نوشتن نامه ای کوتاه و با عجله میکنم . امید دارم که حال شما خوب و درپناه امام زمان (عج) محفوظ و مؤید باشید و چنان بر کفر جهانی حمله کنید فرصت نفس کشیدن را از آنان سلب نمایید . برادر عزیز حدوداً ساعت 11:45 پیش از ظهر امروز در مسجد ایستاده بودم پسری.....آدرس خانه را می گرفت گفتم که چکار دارید و من برادرش هستم گفت که شما به سرزمین خون و شهادت خونین شهر رفته اید که چه سعادت بزرگی . و گفت که ساعت یک بعد از ظهر حرکت می کند تا آن وقت نامه را پارکینگ بیاورید و من هم با عجله به خانه آمدم و شروع به نوشتن کردم و به بابا هم گفتم موضوع را گفت پس نامه را بنویس و سلام ما را هم برسان(اول باورش نمیشد) خلاصه که برادرعزیز چه عظمت و مجد و بزرگواری یافته ای از شما که دعایتان در درگاه باریتعالی پذیرفته می شود می خواهم با حالتی خالصانه که دعا کنید که من هر چه زودتر خوب شوم و در کنار شما با کفر بجنگم ( دعا کنید ) برادر شما آنجا زنده اید ما مرده ایم !
*جان صغرا خدمت شما سلام دارند ، کربلائی سلام می رساند همه بچه هادعاگوی شما هستند.*پیش از این مزاحم رزم شما نمی شوم همه شما رزمندگان دلاور اسلام را بخدای بزرگ می سپارم.
خدایا خدایا تا انقلاب مهدی ، خمینی را نگه دار
از عمر ما بکاه به عمر او بیفزای.
( فراموش نفرمائید زیاد دعا کنید )
خدانگهدار
عنایت اله اشراق جهرمی
(التماس دعا داریم)
..
عموم

نامه شهید

بسم الله الرحمن الرحیم
8/5/61
با درود به رهبر کبیرانقلاب اسلامی ایران امام خمینی و سلام به تمامی شهدای پاک باخته اسلام از صدر تا کنون و سلام مکرر به تمامی رزمندگان دلاور اسلام مخصوصاً برادر عزیز محمدرضا صادقی . شروع به نوشتن جواب نامه ای می کنم که حدود یکماه است از ارسال آن از طرف شما میگذارد و پنج شش روزه هم به خانه رسیده ولی من متأسفانه مسافرت بوده ام و حال که از مسافرت بازگشتم شروع به نوشتن جواب نامه شما میکنم (با نهایت معذرت خواهی) ، امیدوارم که حال شما خوب باشد و در پناه امام زمان ولی عصر حجت بن الحسن العسکری محفوظ ، تندرست، موفق و مؤید باشید از حال حقیر بخواهی بحمدالله خوبم و سلامتی شما را از خدای بزرگ طلب مینمایم . در نامه خود نوشته بودید که امکان دارد که تمام گردانتان به سرپل ذهاب منتقل شود ولی در عین حال من این نامه را به آدرس کامیاران می فرستم . برادرعزیز، ازعکسهائی که در باغ گرفتیم نوشته بودید که یکی از عکسها را به پیوست نامه برای شما ارسال میکنم . از شهدای جهرم اطلاع خواسته بودید که این شهادت چه فخر بزرگی است که جوانان مسلم ما چگونه به پیشبازش میروند آری شهدای رمضان در جهرم 40 الی 45 نفر بودند که آنها که رحمت شده الهی هستند خدا کند که در آخر شفیع ما شوند . یکی از شهدا پسر فتح الله دارابی (منصورکارگرفرد بود ) دیگری پسرغلام احقاق (حمیدرضا احقاق)، دیگری پسردکتر اکبری (محمد اکبری بود ) دیگری پاسدار محمود کشکوئی بود که چهار سال هم کلاسی بودیم دیگری پسر عرفائی است (غلام عرفائی) که پدرش روحانی و ساعت سازی دارد . یک سروان آن محل اسماعیل زارعیان شهید دیگر شهرمان بود ، پنج الی شش تا از شهدا هم از حومه جهرم بودند بقیه هم اسمهایشان را می دانم ولی درست نمی شناسمشان . خدا آنها را در صف یاران شهدای حسین بن علی(ع) قرار دهد(آمین رب العالمین) . از وضع آب و هوای جهرم خواسته بودی که باید بگویم که آب و هوا در ماه مبارک رمضان خیلی خیلی خوب بود ولی بعد از ماه پرفیض مبارک رمضان هوا خیلی گرم شده ، متأسفانه چون نمی توانم درباره کار سربازیم که تمام نشده مانده جواب دهم دو نمره ائی را که مقرر فرموده بودید نمی گیرم. سید احمد هم حالش خوب است و سلام خدمت شما دارند سید محمود هم دیروز ظهر از مرودشت آمد و سلام خدمت شما دارند . محمد کریم جهرمی هم شش هفته روز است آمده وپس فردا می رود سلام خدمت شما دارند . دو قطعه عکس که برایم فرستاده بودید بدستم رسید بسیار مسرور گشتم راستی آن عکس مربوط به کرد کیست آیا پیشمرگ است؟
راستی مصطفی صدقی رزمنده هم دیروز آمد (7/5/61/ هنوز آبابا نیامده ان شاا... که هر چه زودتر می آید بیش از این مزاحم شما نمی شوم شما را به خدای بزرگ می سپارم .
خدانگهدار
عنایت الله اشراق جهرمی
..
عموم

نامه شهید به پدرشون

بسم الله الرحمن الرحیم
14/5/60
خدمت پدر عزیز و گرانقدرم :
سلام ، پس از عرض سلام و سلامتی شما از درگاه ایزد یکتا خواهانم امیدوارم همیشه در پناه خدای بزرگ محفوظ و موفق و مؤید باشید . پدر عزیز الان که نامه را می نویسم ساعت 6:45 عصر است و حدود دوساعت است که به واحد خود که در جبهه رقابیه است رسیده ام . دیروز صبح ما را که 200 نفر بودیم از قزوین با قطار به تهران آوردند لازم به یادآوری است که روز پنجشنبه که به شما تلفن زدم از کرمان ، روز جمعه ما را با قطار حدوداً بیست ساعته به تهران بردند و از آنجا قطار ما را عوض کردند و سه ساعته به قزوین بردند . ما را بردند به قسمت پذیرش لشکر 16 زرهی قزوین ، در عوض یکشنبه و دوشنبه ما را تقسیم کردند بین واحدهای وابسته به لشکر ، در حدود 200 نفر بودیم که از عجب شیر و بیرجند و ما که از کرمان آمده بودیم . قسمت ما گردان 355 توپخانه زنجان شد و گفتند که همه لشکر مستقر در جبهه های جنوب (استان خوزستان) است و باید شما آنجا بروید . خلاصه روز سه شنبه ساعت 8 صبح از قزوین به تهران حرکت کردیم و ساعت یازده به تهران رسیدیم چون در پادگان قزوین نتوانستیم با شما تماس داشته باشم چونکه تلفخانه اش بسته بود و شهر هم نمی گذاشتند بیائیم و همچنین در تهران هم تلفخانه بلد نبودم و هم وقت نداشتم تا اقلاً به شما اطلاع دهم کجایم ، به خانه عموجان تلفن زدم و گفتم یک زحمت بکشید و اگر تلفنی به جهرم به خانه ما زدید یک اطلاعی بدهید امید دارم که کار اشتباهی نکرده باشم بگذریم و ساعت 3 بعد از ظهر از تهران بقصد اهواز حرکت کردیم ساعت 10:45 پیش از ظهر 14/5/60 به ایستگاه راه آهن اهواز رسیدیم در آنجا گردانهای مختلف را از هم جدا کردند و *** حدود 2 ساعت به طرف غرب اهواز آوردند وارد جاده خاکی شدیم حدود نیم ساعت حرکت کردیم به قرارگاه لشکر رسیدیم ما را تقسیم کردند 6 نفر بودیم که به توپخانه فرستادند هر گردان توپخانه تشکیل شده است از سه گروهان آتشبار هر آتشبار 6 توپ دارد ، و یک گروهان ارگان و آشپزخانه در ستاد ، 6 نفر را هر یکیمان فرستادند برای هر یک از گروههای آتشبار که من را به گروهان آتشبار شماره یک بردند و سه نفردیگر را یکی که سربازعادی بودند به آشپزخانه و دیگری به گروهان ارکان و یکی دیگر هم هنوز جایش معلوم نیست آنطوری که الان شنیدم به آتشبار شماره 2 دو نفر فرستادند بالاخره حالا که نامه می نویسم یکی از بچه های تهران می خواهد به مرخصی برود و دارم تند تند نامه می نویسم تا ببرد اهواز و پست کند پس نامنظم بودن جملات و بدی خط را ببخشید . اینجا که گروهان ما مستقر است بطور کلی یک سنگ ریز هم یافت نمیشود و همه اش خاک خالی است و سنگرهای توپهای عظیم الجثه توسط بولدرز کنده شده است الان ساعت 7:15 است که توپخانه های دولت مزدور عراق شروع بکار کرده است در اینجاها ترکش خمپاره و توپ مثل ریگ ریخته است پدرعزیز هوا بسیاربسیار گرم است همینطور که نشسته ام عرق از سرو روی من می ریزد .
پدرعزیز ما در قزوین از سرما می لرزیدیم و اینجا عرق از سر و رویمان می ریزد . تمام خواهران خوب و برادرانم را سلام ابلاغ فرمائید و احوالپرسی نمائید . کربلائی را زیاده سلام برسانید و به ایشان بگوئید دوستانم را سلام برسانند تمام اقوام و خویشان را یکایک سلام برسانید .
راجع به مرخصی هم خیلی خوب است هر چهل پنجاه روز ، 9 روز مرخصی می دهند امیدوارم و از خدای بزرگ می خواهم که خداوند بزرگ مرا موفق بدارد که بار دیگر شماها را ملاقات نمایم که تنها امیدم هست پدرعزیز از اینکه پسر خوبی برای شما نبودم و اذیتها کردم مرا ببخشید و مرا حلال کنید . مأموریت لشکر آزاد کردن تنگه رقابیه است که اینطور که دیگر برادران رزمند ام می گویند خیلی مشکل و سخت است اگر آزاد شود به زنجان برمی گردیم . ان شاا... که اسلام عزیز پایدار و پاینده باشد و امام خمینی را برای رهبری این انقلاب نگه دارد . برای پایدار بودن این دو جان ما ارزشی ندارد از خدائیم و بسوی او باز می گردیم . بیش از این سر شما را بدرد نمی آورم . خدانگهدار
ارادتمند همیشگی شما عنایت اله
آدرس پشت پاکت را برادر رزمنده در پشت پاکت نوشته است و همچنین پاکت و تمبر و کاغذ از آنهاست زیاد افراد خوبی هستند مؤمن به انقلاب ، در لحظات اول آنها را شناختم .
جواب فوری فوری فوری
..
عموم

نامه شهید به برادرشان

بسم الله الرحمن الرحیم تاریخ 16/2/61
«خدمت برادرم محمد کریم جهرمی »
با درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران و سلام به برادر رزمنده اسلام و حامی اسلام که هدفی جز «الله» ندارد .شروع به نگاشتن چند کلمه نامه «المکاتبات نصف الملاقات » میکنم .امیدوارم که حالت خوب و به سلامت باشی و هیچگونه ملالی نداشته باشی، از حال من بخواهی بحمد الله خوبم ، برادر عزیز از روزی که شما رفتی ( 15 یا 16 فروردین ماه) من منتظر نامه شما بودم .خلاصه به تهران رفتم و برگشتم بعد از 15 روز که جهرم بودم صبح قصد رفتن صحرا کردم با تاکسی تا آسفالت تا نزدیکی خانه مان رفتم در خانه تان رفتم و پرسیدم که تا هنوز نامه محمد کریم نیامده است گفتند ما هم منتظریم ولی هنوز نیامده است خلاصه خداحافظی کردم و به صحرا رفتم جای شما خیلی سبز بود وقتی به خانه برگشتم در کوچه کربلای را دیدم و گفت نامه کریم آمده است بیا و برایم بخوان.رفتیم خانه و برایش خواندم و زیاد خوشحال شد.برادر عزیز من هم بلیط گرفته بودم تا از طرف بنیاد شهید به یکی از بیمارستانهای شیراز بروم و برای فیزیو تراپی ،خلاصه فردا صبح به شیراز آمدم و به بیمارستان حافظ شیراز ، خلاصه الان روی تخت نشسته ام و ساعت 3 بعد از ظهر است بالاخره تا شما جواب نامه را بدهید من جهرم هستم نامه را زودتر بنویس (متشکرم)، در این قسمت از نامه خود سری هم به نامه پر محبت شما می زنم و سطور را زیر و رو جوابگو میشوم،از سطر اول تا ششم سلام و احوالپرسی است از سطر هفتم تا دهم گزارشی از رفتن شما به سفر و پیشروی هاست که از خداوند بزرگ می خواهم که شما را پیشرویها نصرت دهد که نصرت شما نصرت اسلام است .سطور دهم تا دوازدهم خواسته بودی که راجع به ادامه خدمت خود بنویسیم برادر وقتی به تهران رفتم به بیمارستان ارتش رفتم و شورای پزشکی نظریه را به پایان خدمتم داد و کفت 26 اردیبهشت ماه پرونده ات به واحد مستقر در بستان می رسد و باید بروی در این تاریخ و برگه یا کارت پایان خدمتت را بگیری (آنچنان که فرموده بودی از شر این ارتش لعنتی راحت شدم) .
این قسمت از نامه در تاریخ 18/2/60 نوشتم الان ساعت 5:8 دقیقه بعد الظهر است و با محمود سخائی و یکی از دوستانش در پارک آزادی شیراز نشسته ام ، محمود صبح امروز تقسیم شده اند و سهمیه مرودشت خیال نکنی سردشت شده است.و فردا مرودشت می روند خدا نگهدار.
از سطر دوازدهم تا شانزدهم که راجع به کربلایی بود که کربلای بنده خدا خیلی زیاد(very well) خندید و اینچنین گفت حتما در نامه ای که برایش می نویسی سلامش را برسان و بگو که حتما کیفت کوک و خیلی سر حالی که دلت هوای قلیان با حضور من کرده ای راجع به «نه چی بوده و نه چپم بودایس » خیلی زیاد خندید ،بگذریم راجع به محمود هم که پرسیده بودی او هم از وقتی رفته ای دو سه بار به جهرم آمده و رفته و همین امروز هم به سراغش به هنگ ژاندارمری رفتم و گفتند که چند روزی دیگر می خواهند تقسیم بشوند و به همین مناسبت پنج روز به آنها مرخصی داده اند و به جهرم رفته است خلاصه که ندیدمش. علی اکبر هم یکی از واحد های آموزشی شیراز و محمد جواد حقیقت هم که روابط عمومی است و سلام و خدمت شما دارند. اینهم سطر شانزدهم تا هیجدهم .سطر نوزدهم هم شهیدان پاکباخته جهرم را بعد از اینکه شما رفتید خواسته اید.برادرم نمی دانم شهید علی اکبر سادات جهرم بودی یا نه . بعد شهید مسعود یزدانی را آوردند شهید عبدالرحمن مصلی نژاد و شهید بیتا . که خدا لعنت کند همه خانمهای عمال آمریکا و دیگه کسی نیاورده اند.
خدا انشا الله سعادت شهادت را نصیب ما هم بکند. بقیه هم که باز احوالپرسی و سلام رساندن است همگی دوستان و برادرانم سلام خدمت شما دارند.عباد الله هم که برای آموزش به کازرون رفته است تا به جبهه اعزام شود. برادر عزیز از شما یک خواهش هم دارم و آن اینست که وقتی جواب نامه را می دهی یک نامه هم به کربلائی بنویس.سلام خدمت برادر کرامت الله زیاد برسان. در امضاء نامه ات قربان شما نوشته ای، که دوست دارم قربان الله و امام زمان و نایب بر حقش امام امت روی. در آخر نامه ازشما می خواهم که شما فرمودید که موش آنجا زیاد است ده تایی در یک گونی بکن و بیاور که آشیخ ناصر یک الاغ خریده جلوش قربانی کنیم.می بخشید که سرتان را بدرد آوردم .خدا نگهدار همگی امت مسلم به رهبری امام امت.
ارادتمند شما عنایت الله اشراق جهرمی
..
عموم

نامه شهید

بسم الله الرحمن الرحیم 10/11/61
بنام الله و با درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی مد ظله
و با سلام برتمام شهیدان اسلام از صدر تا کنون.
و با سلام بر برادر عزیز و مجاهدم محمد کریم جهرمی . شروع به نوشتن نامه ائی نه چندان از راه دور می کنم امیدوارم که حال شما خوب باشد و در پناه امام زمان (عج) موفق و موید و پیروز باشید الان که این نامه را می نویسم ساعت 2 بعد از ظهر 10/11/60 است و دراتوبوس با برادر ستاوند هستیم که از جماران به میدان انقلاب می رویم آری حدود ده یازده روزش با برادر ستاوند و دو تا دیگر از برادران مأموریت 3 ماهه بیت امام دادند و الان اینجا هستیم . برادر ستاوند هم سلام می رسانند. کرامت الله رنجکش چطور است .سلام مرا خدمت ایشان برسانید.برادر عزیز کار ما اینجا نگهبانی است از حریم مقدس دامن جماران .هوا خیلی سرد است و اکثرا برف می بارد هوای آنجا چطور است وضع شما در پادگان چطور است آیا مأموریت به جبهه به شما نداده اند.سلام یکایک برادران دوستان را برسانید بیش از این مزاحم شما نمیشوم جواب نامه را حتما بنویسید .شما را به خدا می سپارم.
عنایت اله اشراق 10/11/61
..
عموم

نامه شهید

بسم الله الرحمن الرحیم تاریخ 14/7/60
«حضور محترم برادر گرامی آقا محمد کریم»
با درود به رهبر انقلاب اسلامی ایران امام امت خمینی بت شکن و درود به برادر رزمنده جبهه غرب نامه خود را شروع میکنم.سلام خدمت کریم آقا پس از عرض سلام سلامتی شما را از درگاه ایزد منان خواستارم و در امر کوفتن خلقیون آمریکایی شما را یاری دهد که انشا الله می دهد.برادر عزیز نامه ات که به دستم رسیدخوشحال گشتم یادآوری (در تاریخ 3/6/60 بعد از 47 روز بودن در جبهه رقابیه 11 روز به من مرخصی دادند که نامه شما را از این موضوع آگاه می کنیم).الان که این نامه را می نویسیم ساعت 2:45 بعد از ظهر 14/7/60 نشسته ام این اولین بار است که به دزفول آمده ام فقط بیک خاطر.آنهمک به خاطر تلگراف زدن به شما.کلمات و نشانی نظامی تلگراف کنم که بوسیله پست سفارشی برای شما پست کردم که راجع به اینهم بدان.
برادر عزیز در پایان ماه مبارک رمضان بود که از یکدیگر جدا شدیم ما را به تهران و از آنجا هم به قزوین و در آنجا ما را تقسیم کردند که .... شدم واز آنجا بعد از دو شب ما را مستقیما به اهواز آورده و از آنجا به جبهه رقابیه (غرب دزفول) که در حال خدمت هستیم ،بگذریم .... به دیدار شما منور گردید .دو بار پهلوی پدر بزرگوارت رفتم خیلی ناراحت بود و میگفت خیلی دلش برای شما شور می زند خیلی او را دلداری دادم و صد بار گفتم ان شا الله تا من هستم حتما کریم آقا می آید ولی این سعادت را نداشتم که شما را ببینم . چند روز در جهرم مثل برق گذشت ناگفته نماند که کربلائی آنقدر شما را یاد می کرد که می توانم بگویم ساعتی یکبار.
برگشتم ،محمد رضا صادقی را فقط سه الی چهار ساعت دیدم فقط.چون من ساعت 8 صبح رسیدم او ساعت 11.تمام شد و رفت و حاجی را دو الی سه روز ، بگذریم. برادر عزیز کریم آقا.از روز اول تا به حال خیلی ناراحتم که ... بخدا خیلی زیاد.روی این اصل این را هم بگویم که اصلا به مغزم هم خطور نمی کرد که اصلا من را که خدمت ..... تقاضای انتقالی کنم ،وقتی از مرخصی برگشتم دیگر طاقتم سر رفت و پیش فرمانده آتشبار رفتم و ... گذاشتم او گفت چرا می خواهی از اینجا بروی .گفتم من اصلا از توپخانه خوشم نمی آید و این جبهه هم خلوت و حوصله مرا از بیکاری بسر برده و بعد از روضه خوانی فراوان و خواهشهای فراون گفت باید حتما .....

را به من نشان داد و که نوشته بود .موضوع انتقالی – من سرباز وظیفه ...عنایت اله اشراق....... جمعی گردان 355 توپخانه . 16 زرهی قزوین مایلم مابقی خدمت خود را در لشکر 28 سنندج تکاب مأمور گردان 130 گروهان یکم به جای ........ خدمه و فرمانده آتشبار – فرمانده گردان- فرمانده لشکرامضاء کند و شخصی هم که به جای شما می خواهد بیاید تمام این کارها انجام دهد و آن وقت شما را تعویض نمایند.برادر عزیز متن تعهد نامه آنچه در ذهنم بود نوشتم البته خیلی یاد آور شد که باید چهار نسخه باشد.روی این اصل به ایشان گفتم من تلگراف میزنم به شخص مورد نظر که او در آنجا انجام دهد و او گفت من کارهایت را اینجا درست می کنم .آنقدر خوشحال شدم که پایم روی زمین بند نبود مرخصی شد گرفتم و از آنجا به اندیمشک « لازم به یاد آوری است که اوایل نامه اشتباها در دزفول هستم صبح اش رفتم مسجد محمدی خلاصه تلگراف که نشد بزنم چنانچه در اوایل نامه توضیح دادم سپس به اداره پست رفتم و نامه پست سفارشی را برداشته و ساعت (1) بعد از ظهر بود می خواستند اداره را ببندند نامه سفارشی را خیلی سریع و با دست پاچگی نوشتم از روی ... تقریبا یکروز پیش بعد از اینکه از پهلوی فرمانده بیرون آمدم.زنجانی که در تیپ 55 هوابرد شیراز واقع در جبهه سوسنگرد است می خواست تقریبا تعویضی بین من و او صورت گیرد که احتمالش 80 درصد بود ولی دوست دارم که پهلوی شما بیایم و آن سرمای کردستان را طاقت بیاورم و با منافق و ضد انقلاب بجنگم ولی از تنهایی اینجا بیرون آیم در تیپ ما ( تیپ 2 زرهی زنجان) یکی از استان فارس هم نیست همگی ترک آذربایجانی و شمالی آبادان زبان کجشان یا بهتر بگوییم لهجه ناموزونشان.خلاصه کلام از شما می خواهم که تمام کوششش خود را بنماید فرمانده خود را راضی نماید تا این تعویض صورت گیرد و اینکه اسم کرامت الله را بردم راضی که شد اگر گفت همینجا خوب است خلاصه ..... یاد گیری خیلی علاقه داشت (پرسی) . خلاصه کلام برای دومین بار هر چه زودتر تمام کارهای آنجا را انجام بده ممنون و متشکرم.
راجع به عکسها که در نامه تان گفته بودید می بخشید نوشته بودید باید بگویم وقتی به جهرم رفتم عکسهای شما را به مادرت و مال کرامت اله را به پدرش دادم. خلاصه من در اینجا تمام سعی خود را میکنم و شما درآنجا . نکته قابل تذکر و مهم اینکه اگر نتیجه گرفتی از کارت در مورد پیدا کردن کسی و موافقت فرماندهان خیلی تند و سریع بوسیله تلگراف با یک کلمه ( موافقت شد) مرا مطلع ساز.ممنون و متشکرم .کرامت اله و دیگر رزمندگان را سلام برسانید.عرضی نیست خدا نگهدار
عنایت اله اشراق
..
عموم

نامه شهید به دوست شان

بسم الله الرحمن الرحیم
خدمت برادر و دوست گرانقدرم کریم آقا
پس از عرض سلام ،سلامتی شما را از درگاه خدای بزرگ خواهانم.
برادر عزیز راجع به انتقالیم به واحد شما از طرف فرماندهان موافقت شد درصورتی که یکنفر از واحد شما حاضر باشد به جای این واحد بیاید.
کریم آقا به سرعت و با شتاب پی گیری کن .اگر کسی حاضر شد (کرامت اله یا هر کس دیگر) خیلی تند و سریع پیگیری کن و با فرماندهان خود در میان بگذار.اگر موافقت کردند برگ تعهد نامه را پر کند هر کس که حاضر شد با کمک فرمانده تان .خیلی زود به وسیله تلگراف مطلعم کن .من در اینجا کارهایتان را سر و سامان می دهم و از شما می خواهم که در آنجا تمام کارهای مربوطه را به سرعت انجام دهید.
در صورتی که به جهرم رفتی کسی را از موضوع مطلع نساز.
جبهه (ما رقابیه غرب دزفول ،آرام – کم خطر-خط دوم توپخانه –هر چهل روز 9 روز مرخصی –خدمه توپم –نامه ات به دستم رسید و خوشحال شدم). در تعهد نامه آدرسم را چنین بنویسید.
سرباز وظیفه عنایت اله اشراق، جمعی گردان 355 توپخانه زنجان.تیپ 2قافلانکوه.لشکر 16 قزوین
سلام همگی را برسان .از تو می خواهم که در آنجا کارها را سر و سامان دهی.
ممنون و متشکر
کسی که شما را فراموش نمی کند.عنایت اله اشراق
..
دوست شهید

خاطره‌ای از شهید

دوره آموزشی سربازی را در مرکز آموزش 5 . سرآسیاب کرمان گذراند و این در زمانی بود که پادگان ها در زیر سلطه و حاکمیت بنی صدر خائن از یک جو و محیط اسلامی و صمیمی برخوردار نبود . و عنایت ا... دائماً درگیر با عناصر خائن و منافق بود که خط انحراف و شرقی و یا غربی را در ارتش ترسیم می کردند و در این رابطه با دایره سیاسی ایدئولوژیک همکاری می کرد و به عنوان یک سرباز در خط امام و ولایت فقیه نقش خود را در جایگزینی ارزش های مکتبی و اصیل انقلاب به جای ارزشهای میراثی گذاشته و طاغوتی و بنی صدری انجام داد . با شروع جنگ تحمیلی و تجاوز ددمنشانه کفاربعثی به میهن اسلامی آتشفشان خشم او را از اعماق قلب و وجدانش زبانه کشید و در پی فرصت تا آتش انتقام را بر خرمن تجاوزگران بپاشد .
و همیشه دعا می کرد و می گفت: خدایا جبهه را نصیبم کن تا دین خود را در راهت که صراط مستقیم و حق است تا مرز شهادت ادا کنم و دوست داشت که در دسته پیاده باشد و در میدان کارزار رو در رو با دشمن بجنگد و به شهادت برسد (او پس از جراحت و زخمی شدن در مرحله دیگر به این فیض بزرگ نائل آمد)، بالاخره شوق و اشتیاق رفتن به جبهه که سرتا سر و جود او را لبریز کرده بود تحقیق یافت و با واحد توپخانه زنجان به جبهه عزیمت کرد و مدتی در جبهه رقابیه بود تا اینکه عملیات شگفت طریق القدس (فتح بستان) آغاز شد و او هم همانند سربازان و پاسداران و بسیجی های عاشق و پاکباخته سرزمین نور،برسپاهیان کفر و ظلمت و تباهی شورید و حمله برد تا آنجا که برای رفتن به خط مقدم به عنوان دیده بان ،پافشاری و اصرار خود داوطلب می شد ودر همان جا توسط ترکش خمپاره که به پای چپش اصابت می کند مجروح می شود وبیش از سه ماه در بیمارستان نور افشار تهران بستری می گردد و مراحل سخت و طاقت فرسای جراحت و بستری بودن را گذراند در حالیکه از اینکه به فیض شهادت نرسیده است درد را فراموش و گریان و محزون بوده تا اینکه پس از مرخص شدن از بیمارستان مدت یکماه و نیم به حالت استراحت در منزل می گذراند و با عصا و پای مجروح خود را به مجالس و مراسم دینی و مذهبی و نماز جمعه می کشاند و یکدم از رسالت پیمودن خط و راه انقلاب اسلامی حتی با پای مجروح و عصای کمکی باز نایستاد تا اینکه بهبودی نسبی حاصل گردید و بلافاصله خود را .............. شدن در مرحله از زندگی و فعالیت و مبارزه در مسیر انقلاب شد ،آری او در کوره انقلاب آبدیده شده بود و مراحلی را پشت سر گذرانده بود که مهیا برای کاری بزرگ و امری عظیم می نمود و آن پاسداری از کیان اسلام بود که چه خوب او امتحان این درس بزرگ را پس داده بود .آری جز پاسداری از مکتب و دین هیچ چیز در این جهان نمی توانست برای او در این مرحله و موقعیت اعتبار و ارزش معقول داشته باشد.لذا او گمشده خود را در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی یافت ودر قسمت آموزش رزمی سپاه کار خود را آغاز نمود .مدتی از خدمتش در سپاه پاسداران نگذشته بود که برگ دیگری از تقدیر ملکوتیش ورق خورد و به پاسداری از بیت امام ،حسینیه جماران این کعبه عشاق و منزلگه خوبان ،این مأمن پیر و مرشد راه این تجلی نور خدا بر اهل ایمان ،این خانه یادگار علی این خیمه گاه حسین در وادی کربلای زمان آری پاسداری زمان را می خواند و او عنایت ا... چه انتخابی و چه لیاقتی و چه سعادتی او را نصیب آمد.آری مدت پنج ماه در کنار کوه ایمان و دریای نور و در زیر آسمان پاک و نیلگون جماران و در زیر سایه ولایت .چه روزها که با لب روزه و دلی پر ز ذکر و راز و نیاز و مناجات به ثبت رساند و چه شبها که در تاریکی با قامت بلند پاسداری با امام خود نجوا می کرد و شب را با رکوع و سجود خویش به فجر می رساند و باز روزی دیگردرسش تا این مدت از سرچشمه زلال ایمان آب بقا و حیات گرفت و از امام خویش پیمان عشق نوشید و این بهترین فرصت برای او بود که از نزدیک امام خویش را همچون نفس کشیدن در اعماق وجود خویش جای دهد و پاسدار امام زمانش شد.
پس از اینکه مأموریتش در جماران پایان یافت به جهرم عزیمت نمود و این هنگامی بود که ماه پر برکت و میمنت شعبان جای خود را به حلول ماهی نو و پر عظیمت یعنی رمضان المبارک می داد و این فرصتی بود که این عاشق وادی عشق آخرین رمضانش را در شهرو در کنار خانواده اش آخرین مناجات و راز ونیاز را به انجام رساند و آخریت تلاوت قرآن را در گوش آشنایان شهر و دیارش بخواند و آخرین پیام را از لبان روزه دارخود به عنوان پاسداری که از جوار جماران از حسینیه از بیت امام بازگشته بود به گوش مردم شهرش برساند ، که ای مردم عزیز شهر من! من از جماران می آیم از خانه علی ، از خیمه حسن ،از پایگاه و مقر نائب امام زمان می آیم و اینک ندای امام امتمان دنباله ندای حسین (ع) است که در کربلای زمان بانگ هل من ناصرینصرنی او بلند است آری من آمده ام تا در ماه خدا و در لیله القدر برای شما از حسین و کربلا و عاشورا پیام داشته باشم و شاهد و گواهم جماران است .حسینیه امت امامم است و این لباس پاسداری و یک جفت پوتین پاسداری که شبها و روزها با من همراه بوده است.
آری شاهدم رمضان است لیله القدر است ،شب نزول است ،شب معراج است مطلع الفجر است.و چه خوب و زیبا خود مصداق و شاهد این پیام شد و به عنوان والسابقون السابقون در مطلع فجر مقرب گردید آری او پیشتاز این پیام در حرکتی حسین گونه به ندای حسین زمان در زیر قله های بلند غرب و در زیر باران رگبار مرگ قامت پاسداریش به بستری شد و آزادی آن در کنار کوههای سر به فلک کشیده روئیدن گرفت و در پشت آن مطلع فجر را در سرخی خون شفق گرفته خود دمیدن گرفت.

مهر ماه 135 ،بهار آشنایی این حقیر (محمد کریم جهرمی) با شهید عنایت اله اشراق بود. در اولین سال ورود به دبیرستان خواجه نصیر ایشان همکلاسی شدم . خوی مهربانانه و چهره متبسم وی سبب جذب دوستان زیادی شده بود .با این حال در طول چهار سال دوره تحصیلی دبیرستان بنده و سید محود سخایی از دوستان صمیمی و نزدیک ایشان بودیم.آقایان لطف اله دژکام (امام جمعه فعلی )عبدالحسین افتخار، مهدی اصلانی،محمود زراعت پیشه،ابوالفضل مهارت از جمله هم کلاسهای شهید بودند.
رفاقت با دوستانش بیشتر بر دو اساس بود :
1- افراد مذهبی برای ارتباط قوی تر و صمیمی تر
2- افرادی که به نوعی از مسیر اصلی اسلام فاصله گرفته و گمراه شده بودند.
(چنانچه چند نفر از افرادی که در حال فریب خوردن و عضو گروه منافقین شده بودند به واسطه راهنمایی های ایشان به آغوش مردم و انقلاب باز گردانیده شدند.)
همچنین تلاش وافری جهت اصلاح و ارشاد افرادی که مقید به انجام فرایض دینی و مهم تر از همه نماز نبودند داشتند.شهید با سخنان روشنگرانه و با ایجاد ارتباط دوستانه با افرادی که در زمینه های اخلاقی دچار انحراف شده بودند، سبب اصلاح و هدایت این افراد می شد.
عنایت اله در زمینه درسی ،سعی می کرد تکالیفش را به خوبی انجام دهد.ایشان فرد منظم و با برنامه ای بود .چنانچه اراده می کرد در زمینه ای پیشرفت کند به جهت داشتن برنامه موفق می شد.
به درس جبر و مثلثات علاقه بیشتری نشان می داد. در مدرسه از وجود بزرگان و معلمینی چون آقایان فرزین،آذین فر،سجادیان ، حقدان و معمولی بود.از لحاظ پوشش ظاهری نیز ایشان ساده و معمولی بود.
سبقت گرفتن در سلام کردن و علاقه وافر او به تلاوت قرآن از ویژگی های بارز شهید بود.
ایشان سعی داشتند از اوقات فراغت به نحو صحیح استفاده کنند.از آن جایی که علاقه زیادی به تفریح و گردش داشت، بسیاری از جمعه ها و یا روزهای تعطیل بساط پخت و پز آماده می کردیم و به باغ شخصی پدرشان می بردیم . در آن ایام نیز توصیه شهید این بود که کتابهای درسی را همراه با خود ببریم و همان جا مشغول مطالعه می شدیم.به دلیل علاقه به کوهنوردی و شنا در اوقات فراغت گاهی به کوه می رفتیم و یا جایی برای شنا کردن پیدا می کردیم .پس از پایان دوره دبیرستان به اتفاق شهید راهی سربازی شدیم.دوره آموزشی سربازی را در پادگان 5- کرمان گذراندیم .این دوره مصادف با شهادت دکتر بهشتی بود و ایشان بسیار ناراحت بودند.همراه با دوستان هم شهری دیگری از جمله منصور عزیزی،ابوالفضل حکیم آرا،مرحوم کرامت اله رنجکش این دوره را سپری کردیم که البته مرحوم رنجکش با شهید ارتباط صمیمی تری داشت.ارتباطش با دوستان بسیار گرم صمیمی و صادقانه بود.که در طول دوره ارتباط با افراد سالم،نماز سر وقت و با جماعت و انس با قرآن کریم از ویژگی های بارز شهید بود.
پس از پایان دوره آموزشی ،ایشان از کرمان به جبهه بستان و این حقیر به منطقه دیگری اعزام شد.
آخرین باری که برای مرخصی به جهرم آمده بود، مصادف با ماه رمضان و روز جمعه ای بود که من مسجد بودم ،آمد مسجد و با هم سری به قبرستان فردوس و مزارشهدا ،همچنین امامزاده حسین برای زیارت رفتیم .فردای آن روز قرار بود به جبهه برگردد تا دیر وقت با هم بودیم و... حرفهای بین ما رد و بدل شد.از جمله صحبتهایی که کرد این بود که شاید آخرین دیدار ما باشد و این آخرین دیدار که مجددا اعزام و در عملیات والفجر 2 در منطقه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

خاطره یا محتوایی از این شهید دارید؟

اگر تصویر، ویدیو، سند یا خاطره‌ای از شهید عنایت الله اشراق جهرمی در اختیار دارید، با ارسال آن به ماندگاری نام و یاد این شهید گرانقدر کمک کنید. محتوای شما پس از بررسی و تأیید کارشناسان در این صفحه نمایش داده خواهد شد.

ℹ️ خاطره شما پس از بررسی توسط کارشناسان و تأیید نهایی در بخش خاطرات این صفحه منتشر خواهد شد.

کلیک کنید یا فایل‌ها را اینجا رها کنید

تصویر (JPG، PNG)، ویدیو (MP4)، صدا (MP3)، سند (PDF)

حداکثر ۵۰ مگابایت برای هر فایل

ℹ️ فایل‌های ارسالی پس از بررسی و تأیید کارشناسان در بخش‌های مناسب (تصاویر، ویدیو یا اسناد) نمایش داده خواهند شد.